بین اجازه و رضایت، فرق است.

بین اجازه و رضایت، فرق است.
گاهی ولیّ‌خدا، اجازه کاری را می‌دهد امّا بخاطر اصرار افراد. نه از سر رضایت قلبی.

حتی بالاتر، گاهی ولیّ‌خدا (مثل شب عاشورا) دستور به کاری می‌دهد (از سیاهی شب استفاده کنید و بروید!) درحالیکه دلش راضی به آن کار نیست. (ناچار، فقط می‌خواهد گناه عدم‌اطاعت برای آنها که می‌روند، نوشته نشود)

تازه بماند که: درباره جریان مذاکرات اخیر، از امام سید مجتبی حتی صِرف اجازه بدون رضایت هم ندیدیم؛ بلکه ایشان فقط جلوگیری نکردند. چون وظیفه ولیّ‌فقیه نیست که جلوگیری کند. وظیفه مردم است.

نویسنده تصویر فوق، احتمال زیاد، مستند جنجالی و بصیرتیِ 《منتظر دستور امام نباش》را دیده و فهمیده.

نتیجه: هر اجازه‌ای، به معنی. رضایت نیست. و هر جلوگیری‌نکردنی، به معنی اجازه نیست.