🔺فروش هلدینگ شفادارو در وقت جنگ، خصوصی سازی یا حراج دارای
🔺فروش هلدینگ شفادارو در وقت جنگ، خصوصی سازی یا حراج دارایی‌ها؟
🔹بانک ملی قرار است ۹۰.۵۲۹ درصد سهام شفادارو را ۲۵ مهرماه بفروشد؛ آن هم در شرایطی که کشور با جنگ، تحریم و فشار حداکثری دشمن در حوزه دارو دست‌وپنجه نرم می‌کند.
🔹
🔺فروش هلدینگ شفادارو در وقت جنگ، خصوصی سازی یا حراج دارایی‌ها؟
🔹بانک ملی قرار است ۹۰.۵۲۹ درصد سهام شفادارو را ۲۵ مهرماه بفروشد؛ آن هم در شرایطی که کشور با جنگ، تحریم و فشار حداکثری دشمن در حوزه دارو دست‌وپنجه نرم می‌کند.
🔹این دیگر فروش یک بنگاه معمولی نیست؛ بحث بر سر کنترل بخشی از زنجیره تولید، تأمین و توزیع دارو در کشور است. می‌گویند ارزش شفادارو حدود ۴۰ همت است؛ در حالی که درباره ارزش فقط یکی از زیرمجموعه‌های آن، ارقامی نزدیک به همین میزان مطرح شده است. اگر این ارقام درست است، چه کسی باید درباره مبنای این قیمت‌گذاری پاسخ بدهد؟
🔹 سوال مهم‌تری که اینجا مطرح می‌شود اینست که دلایل مدیرعامل بانک ملی ایران برای این واگذاری ابهام آمیز در شرایط حساس جنگی چگونه برحفظ ارزش دارایی‌های استراتژیک دولت و تامین پایدار دارو برای مردم ارجحیت دارد؟
🔹اینجا دیگر سکوت جایز نیست. وزارت اقتصاد و نهادهای نظارتی باید روشن کنند:
چرا فروش شفادارو در چنین شرایط حساسی در دستور کار است؟ خریدار چه اهلیتی دارد؟ منابع خرید از کجا تأمین می‌شود؟ چه تضمینی برای استمرار تولید و تأمین دارو وجود دارد؟ و مهم‌تر از همه، آیا قیمت واقعی شفادارو و زیرمجموعه‌هایش در این معامله دیده شده است؟
🔹بله، خروج بانک‌ها از بنگاه‌داری یک سیاست درستی است؛ اما هیچ سیاستی مجوز حراج دارایی‌های راهبردی کشور را نمی‌دهد.
🔹هلدینگ‌ها و یا شرکت‌های دارویی مادامی که سلامت و منافع مردم به آنها وابسته است را نمی‌توان مثل یک ملک یا سهام عادی روی تابلو گذاشت و فروخت.
🔹مسئولین امر باید پاسخگوی این تصمیمات خلق الساعه‌ای که هزینه آن را مردم متحمل می‌شوند، باشند.
/
🔹بانک ملی قرار است ۹۰.۵۲۹ درصد سهام شفادارو را ۲۵ مهرماه بفروشد؛ آن هم در شرایطی که کشور با جنگ، تحریم و فشار حداکثری دشمن در حوزه دارو دست‌وپنجه نرم می‌کند.
🔹
🔺فروش هلدینگ شفادارو در وقت جنگ، خصوصی سازی یا حراج دارایی‌ها؟
🔹بانک ملی قرار است ۹۰.۵۲۹ درصد سهام شفادارو را ۲۵ مهرماه بفروشد؛ آن هم در شرایطی که کشور با جنگ، تحریم و فشار حداکثری دشمن در حوزه دارو دست‌وپنجه نرم می‌کند.
🔹این دیگر فروش یک بنگاه معمولی نیست؛ بحث بر سر کنترل بخشی از زنجیره تولید، تأمین و توزیع دارو در کشور است. می‌گویند ارزش شفادارو حدود ۴۰ همت است؛ در حالی که درباره ارزش فقط یکی از زیرمجموعه‌های آن، ارقامی نزدیک به همین میزان مطرح شده است. اگر این ارقام درست است، چه کسی باید درباره مبنای این قیمت‌گذاری پاسخ بدهد؟
🔹 سوال مهم‌تری که اینجا مطرح می‌شود اینست که دلایل مدیرعامل بانک ملی ایران برای این واگذاری ابهام آمیز در شرایط حساس جنگی چگونه برحفظ ارزش دارایی‌های استراتژیک دولت و تامین پایدار دارو برای مردم ارجحیت دارد؟
🔹اینجا دیگر سکوت جایز نیست. وزارت اقتصاد و نهادهای نظارتی باید روشن کنند:
چرا فروش شفادارو در چنین شرایط حساسی در دستور کار است؟ خریدار چه اهلیتی دارد؟ منابع خرید از کجا تأمین می‌شود؟ چه تضمینی برای استمرار تولید و تأمین دارو وجود دارد؟ و مهم‌تر از همه، آیا قیمت واقعی شفادارو و زیرمجموعه‌هایش در این معامله دیده شده است؟
🔹بله، خروج بانک‌ها از بنگاه‌داری یک سیاست درستی است؛ اما هیچ سیاستی مجوز حراج دارایی‌های راهبردی کشور را نمی‌دهد.
🔹هلدینگ‌ها و یا شرکت‌های دارویی مادامی که سلامت و منافع مردم به آنها وابسته است را نمی‌توان مثل یک ملک یا سهام عادی روی تابلو گذاشت و فروخت.
🔹مسئولین امر باید پاسخگوی این تصمیمات خلق الساعه‌ای که هزینه آن را مردم متحمل می‌شوند، باشند.
/
- ۱۹۶
- ۱۶ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط