امير مهدي ژوله:

امير مهدي ژوله:
من مرتضي پاشايي رو نميشناختم.نه از نزديك،نه از دور.نه البومش رو ميخريدم نه با موسيقي اش زندگي كرده بودم ،نه مثل اهالي فيس بوك اسطوره زندگي ام رو از دست دادم.
من ولي سرطان رو ميشناسم،هجوم بي رحم وبي امان و خانمان برندازش رو لمس كردم.ديدم اين سالها چطور هركسي رو ميبيني ،دوستي اشنايي همسايه اي فاميلي يا عزيزي داره كه با سرطان درگير يه جدال نابرابر باشه.سرطاني كه تا ده سال پيش كمتر ميشنيدم و ميديديم و ازش ميدونستيم حالا نقل هر جمع و محفلي شده.
به نظرم به بهانه اين جوون نازنيني كه اينطور خوابيد،اينطور تموم شد،اينطور حيف شد و به خاطر همه چند ده هزار نازنيني كه هر سال با همين سرطانها حيف وميل ميشن،بيايم از تسليت ها روضه خوندن ها و هركي بيشتر مرتضي رو دوست داشت برنده ست بگذريم و يه كاري كنيم...مثلا يه كمپيني تشكيل بشه براي پيشگيري از سرطان.بعد همه فشار بيارن به وزارت بهداشت به سازمان محيط زيست به هرجا كه مشخص شه دليل اين شيوع هولناك سرطان تو اين سالها،كدوم الودگي،كدوم خوراك،كدوم اب ،كدوم پارازيت ،كدوم كوفتيه؟؟؟؟بعد همه واستيم پاش تا اخرش .براي خودمون براي خانوادمون،براي بچه ها :(..