میگویند جمله《جانم فدای رهبر》درست نیست!!!!!!!!

میگویند جمله《جانم فدای رهبر》درست نیست!!!!!!!!

یک انسان را در نظر بگیرید،او چه بداند و چه نداند،اراده داشته باشد یا نداشته باشد،به صورت دائم و پیوسته مال و جانش را فدای محبوبش می کند.اساسا هدف و معنا و مفهوم و انگیزه حرکت نیز همین محبت و جذب شدن محب به سمت محبوب است.منی که تحصیل در رشته فقه و مبانی حقوق را دوست دارم و به آن عشق می ورزم ده ها سال از عمر و جان خودم را فدای این رشته می کنم ، کسی که مال و ثروت را دوست دارد هر روز صبح تا نیمه شب خودش(جانش) را فدای رسیدن به مال و ثروت می کند تا به آن برسد و کسی که برای دیدن مسابقه شهرآورد پایتخت جان عزیزش را برای دیدن این بازی فدا می کند تا در ورزشگاه آزادی در میان 100هزار نفر این بازی حساس و پرهیجان را مشاهده کند و همچنین کسی که فرهنگ و تمدن و مدل حکومتی غرب را دوست دارد همه زندگیش اعم از مال و جان و حیثیت و دنیا و آخرتش را فدای غرب می کند و... .

تاکنون هزاران بار در برنامه تلویزیونی نود مشاهده نمودید که جوانانی با چشمانی اشک آلود بعد از مسابقه فوتبال(به عنوان مثال شهرآورد تیم های تهرانی) می گویند برای دیدن بازی تیم مورد علاقه ام 2ماه برنامه ریزی کردم،4روز مرخصی گرفتم،دو شب قبل از شهرم برای دیدن این بازی از شهرم عازم تهران شدم و شب قبل از بازی در کنار استادیوم آزادی زیر کامیون خوابیدم،صبح از ساعت 5 در صف برای تهیه بلیط در صف ایستادم ولی به داخل ورزشگاه راه نیافتم و یا اینکه گریه می کند بابت باختن تیم محبوبش.اینها همه(مال،جان،عمر،اعصاب و روان) است که در راه محبوب فدا می شود.

(گاهی) اگر مادر یا پدر همین افراد که 90 دقیقه از عمرش،پولش،اعصاب و روانش را برای دیدن این مسابقه فدا کرده به آنها بگویند که ما مریضیم،خسته ایم به 10دقیقه ای به ما سر بزنید،آن موقع است که برای توجیه قصور و تقصیرش خطاب به پدر یا مادر به زمین و زمان ، عالم و آدم ، دولت ، رهبر ، گرانی و... فحش می دهد.بدیهی است که دیدن مسابقه فوتبال برای او محبوب تر از دیدار با والدین است.به همین خاطر حاضر است 90دقیقه از جان و عمرش را برای آن فدا کند لکن حاضر نیست 10دقیقه برای دیدار و جلب توجه و رضایت پدر و مادرش زمان بگذارد تا دنیا و آخرتش را آباد کند.

پس نتیجه اینطور شد که جان و مال افراد همیشه در حال فدا شدن است و محبوب ها و معشوقه های کوچک تر و پست تر نیز همیشه به صورت مستمر در راه محبوب ها و معشوقه های بزرگتر قربانی می شوند.چنانکه آدمی با هزار زحمت پول را به دست می آورد ولی آن پول را در راه به دست آوردن یک تکه لباس یا لقمه ای نان قربانی می کند.چراکه پول محبوب است اما لباس و نان محبوب ترند.البته کسانی هم هستند که ثروت برایشان محبوب تر است و همه آرامش،سلامتی،رفاه،عزت،حیثیت و ناموس خود را قربانی و فدای آن می کنند.

منتهی خوش به حال کسی که بهترین چیز را هدف و معبود و محبوب برای خود انتخاب می کند و خوش به حال کسی که می داند جانش در چه مسیر و راهی فدا می شود و خوشا به حال کسی که با اراده،با منطقی قوی،راه صحیح را برمی گزیند.

پس «جانم فدای رهبر» یعنی جانم فدای اسلام،اهداف و آرمان های اسلام و انقلاب اسلامی.یعنی جانم فدای مهمترین رکن اسلام که ولایته و این همان مقام شهادت و شهادت طلبی است که به صورت یک شعار در سرتاسر گیتی توسط انسان های ولایتمدار طنین انداز می شود.بنابراین نه تنها بنده برای این شعار جایی برای شبهه و ایراد نمی بینم بلکه بسیار قابل ستایش و تحسین است.

فلذا معترضین و معاندین و منتقدین به این شعار نیز جانشان فداست ، ولیکن فدای معبود و معشوق یا محبوبی دیگر ، در راه هدف یا اهداف و آرمان های دیگر و به دیگران ایراد می گیرند که چرا معبود ما را محبوب نمی‌گیرید و چرا در راه اهداف ما جان نمی‌دهید؟ و چرا در نقطه‌ی مقابل ایستاده و «جانم فدای رهبر» می‌گویید؟! دقت کنند که هر کسی جانش فدای رهبرش است. منتهی رهبرها فرق می‌کند. برخی ولایت و رهبری و هدایت خداوند متعال را برگزیدند و برخی دیگر ولایت و هدایت طواغیت را پسندیده‌اند.

امید است که خداوند متعال همگی ما در مسیر هدایت الله قرار دهد.