ﺷﻌﺮ ﺯﯾﺒﺎ ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ

ﺷﻌﺮ ﺯﯾﺒﺎ ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ

ﺁﺩﻡ ﺍﯼ ﺩﺭﺩﺍﻧﻪ ﻭ ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻣﻦ /

ﺍﯼ ﻭﺟﻮﺩﺕ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ ﺭﻭﺡ ﻣﻦ

ﺧﺎﮎ ﺑﻮﺩﯼ ﻗﺎﻣﺘﺖ ﺁﺭﺍﺳﺘﻢ /

ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ‌ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ

ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩﺕ ﮐﺎﺷﺘﻢ /

ﻃﯿﻨﺖ ﻗﺪﺳﯽ ﺑﺮ ﺍﻭ ﺍﻓﺮﺍﺷﺘﻢ

ﻭﺻﻠﻪ‌ﺍﯼ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺖ ﺩﻭﺧﺘﻢ /

ﻋﻠﻢ ﺍﺳﻤﺎﺀ ﺧﺪﺍ ﺁﻣﻮﺧﺘﻢ

ﺗﺎ ﮐﻪ ﻧﻔﺴﺖ ﺭﺍ ﻧﮑﻮ ﺁﺭﺍﺳﺘﻢ /

ﻫﺮ ﻣﻼ‌ﺋﮏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺮﻧﺶ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ

ﭼﻮﻥ ﻣﻼ‌ﺋﮏ ﺳﺠﺪﻩ ﺑﺮ ﺁﺩﻡ ﻧﻤﻮﺩ /

ﮐﻞ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺣﺴﻨﺶ ﺭﺍ ﺳﺘﻮﺩ

ﺗﻮ ﻫﻤﺎﻥ ﮔﺸﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ‌ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ /

ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺭﺍ ﺁﺭﺍﺳﺘﻢ

ﺁﺩﻡ ﺍﯼ ﺩﺭﺩﺍﻧﻪ ﻋﺮﺵ ﺑﻘﺎ /

ﻭﺻﻞ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺍﺳﺖ ﺳﻮﯼ ﻣﺎ ﺑﯿﺎ

ﻫﯿﭻ ﺩﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻘﺶ ﺗﻮ ﭼﯿﺴﺖ /

ﺧﻮﺏ ﺑﻨﮕﺮ ﺧﺎﻟﻖ ﻭ ﺭﺏ ﺗﻮ ﮐﯿﺴﺖ

ﮔﺮ ﻣﻨﻢ ﻣﻌﺒﻮﺩ ﺗـﻮ، ﺑﺎ ﻣﻦ ﺷﻮﯼ /

ﻣﺤﺮﻡ ﺳﺮ ﻭ ﻋﻠﻮﻡ ﻣﻦ ﺷﻮﯼ

ﺣﺎﻝ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﻮ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺭﺿﻮﺍﻥ ﻣﻦ /

ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻨﻮﻥ ﻣﻬﻤﺎﻥ ﻣﻦ

ﭘﺎﺳﺦ ﺁﺭﯼ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺍﻟﺴﺖ /

ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ ﺁﺩﻡ ﺍﺳﺖ