هواخوری در زندان ونسان ونگوگ

این اثر در سال ۱۸۹۰ و در زمانی خلق شد که «ون‌گوگ» به شدت درگیر افسردگی بود و در تیمارستانی در «سن رمی» زندگی می‌کرد.
در این نقاشی که در «اکسپرسیونیسم»‌ترین حالت ممکن نقاشی شده است
حلقه‌ای از زندانیان در حیاط زندان آهسته قدم برمی‌دارند در حالی که چندین نگهبان اعمال آنها را نظارت می‌کنند. این اثر به بهترین نحو ممکن طرز فکر هنرمند که درگیر روزمرگی شده را به خوبی به بیننده القا می‌کند. تصویر به حدی گویاست که حتی می‌توان صدای کشیده شدن پوتین‌های روی زمین را شنید.
در حقیقت ونگوگ در آن زمان چون نمی‌توانست از آسایشگاه روانی بیرون رود این اثر را از روی گراور های سیاه و سفید کتاب «حیاط نیوگیت» اثر «گوستاو دوره» نقاش و تصویرگر فرانسوی که یکی از محبوب‌ترین هنرمندان معاصر «ون‌گوگ» بود، به صورت رنگی بر روی بوم نقاشی کرده است.
نقش‌های سیاه و سفید «گوستاو دوره» زندانیان را به اعماق سایه‌ها جایی که به نظر می‌رسد دیوار‌ها پایان ندارند سوق می‌دهد. اما در نسخه‌ای که «ون‌گوگ» آن را طراحی کرده است، رنگ‌های آبی و طلایی می‌درخشند.
نکته‌ای که در این نقاشی بیش از هرچیزی جلب توجه می‌کند حضور یک فرد در مرکز حلقه زندانیان است که با صورت بیمارگونه خود به بینندگان نگاه می‌کند این فرد در حقیقت خود «ونسان ون‌گوگ» است.
.
.
#هنر #ونسان_ونگوگ #گوستاو_دوره #نقاشی #هنرهای_تجسمی