پرتره مردی با گچ قرمز اثری از لئوناردو داوینچی
پرتره مردی با گچ قرمز ( حدود ۱۵۱۰) نقاشی‌ای است که در حال حاضر در مجموعه کتابخانه سلطنتی تورین قرار دارد. این نقاشی به طور گسترده، هرچند نه به طور جهانی، به عنوان خودنگاره‌ای ازهنرمند رنسانس، لئوناردو داوینچی پذیرفته شده است. تصور می‌شود که لئوناردو این خودنگاره را در حدود ۶۰ سالگی کشیده است. این پرتره به طور گسترده تکثیر شده و به نمادی از او به عنوان یک دانشمند یا " مرد رنسانس " تبدیل شده است. با وجود این، برخی از مورخان و محققان در مورد هویت واقعی مدل اختلاف نظر دارند.
شرح و منشأ
این پرتره با گچ قرمز روی کاغذ کشیده شده است. این پرتره سر یک مرد مسن را در نمای سه‌رخ نشان می‌دهد، در حالی که صورتش به سمت بیننده است. سوژه با موهای بلند و ریش بلند و موج‌دارش که روی شانه‌ها و سینه‌اش ریخته، متمایز می‌شود. طول مو و ریش در پرتره‌های رنسانس غیرمعمول است و مانند اکنون، فردی باهوش را نشان می‌دهد. صورت دارای بینی تا حدودی عقابی است و با خطوط عمیق روی ابرو و کیسه‌های زیر چشم مشخص شده است. به نظر می‌رسد که مرد دندان‌های جلویی بالایی خود را از دست داده است و باعث عمیق‌تر شدن شیارهای سوراخ‌های بینی شده است. چشمان این چهره بیننده را درگیر نمی‌کند، بلکه به جلو خیره شده و توسط ابروهای بلند پوشانده شده است. این نقاشی با خطوط ظریف و منحصر به فرد کشیده شده است، با سایه‌هاشور سایه انداخته شده و با دست چپ اجرا شده است، همانطور که عادت لئوناردو بود. کاغذ دارای "علامت‌های روباه " قهوه‌ای رنگ است که ناشی از تجمع نمک‌های آهن به دلیل رطوبت است.
در سال 1839، جیووانی ولپاتو، یک عتیقه‌فروش که احتمالاً این نقاشی را در انگلستان یا فرانسه خریداری کرده بود، آن را به همراه نقاشی‌های دیگری از هنرمندان بزرگی مانند رافائل و میکل‌آنژ به پرنس چارلز آلبرت از ساردینیا فروخت. این نقاشی در تورین ، در کتابخانه سلطنتی نگهداری می‌شود و به دلیل شکنندگی و وضعیت نامناسب آن، عموماً برای عموم قابل مشاهده نیست. محققان با توصیف و تعیین کمیت کروموفورهای مؤثر بر کاغذ، روشی غیرمخرب برای سنجش وضعیت این نقاشی ابداع کرده‌اند. تکنیک آنها که در Applied Physics Letters (2014) شرح داده شده است، برای ارزیابی میزان تخریب تصویر استفاده خواهد شد و باید به برنامه‌ریزی استراتژی‌های مناسب برای حفاظت کمک کند.
.
.
#هنرگرد #لئوناردو_داوینچی #هنرهای_تجسمی #هنرهای_زیبا #نقاشان_ایتالیا #نقاشی
شرح و منشأ
این پرتره با گچ قرمز روی کاغذ کشیده شده است. این پرتره سر یک مرد مسن را در نمای سه‌رخ نشان می‌دهد، در حالی که صورتش به سمت بیننده است. سوژه با موهای بلند و ریش بلند و موج‌دارش که روی شانه‌ها و سینه‌اش ریخته، متمایز می‌شود. طول مو و ریش در پرتره‌های رنسانس غیرمعمول است و مانند اکنون، فردی باهوش را نشان می‌دهد. صورت دارای بینی تا حدودی عقابی است و با خطوط عمیق روی ابرو و کیسه‌های زیر چشم مشخص شده است. به نظر می‌رسد که مرد دندان‌های جلویی بالایی خود را از دست داده است و باعث عمیق‌تر شدن شیارهای سوراخ‌های بینی شده است. چشمان این چهره بیننده را درگیر نمی‌کند، بلکه به جلو خیره شده و توسط ابروهای بلند پوشانده شده است. این نقاشی با خطوط ظریف و منحصر به فرد کشیده شده است، با سایه‌هاشور سایه انداخته شده و با دست چپ اجرا شده است، همانطور که عادت لئوناردو بود. کاغذ دارای "علامت‌های روباه " قهوه‌ای رنگ است که ناشی از تجمع نمک‌های آهن به دلیل رطوبت است.
در سال 1839، جیووانی ولپاتو، یک عتیقه‌فروش که احتمالاً این نقاشی را در انگلستان یا فرانسه خریداری کرده بود، آن را به همراه نقاشی‌های دیگری از هنرمندان بزرگی مانند رافائل و میکل‌آنژ به پرنس چارلز آلبرت از ساردینیا فروخت. این نقاشی در تورین ، در کتابخانه سلطنتی نگهداری می‌شود و به دلیل شکنندگی و وضعیت نامناسب آن، عموماً برای عموم قابل مشاهده نیست. محققان با توصیف و تعیین کمیت کروموفورهای مؤثر بر کاغذ، روشی غیرمخرب برای سنجش وضعیت این نقاشی ابداع کرده‌اند. تکنیک آنها که در Applied Physics Letters (2014) شرح داده شده است، برای ارزیابی میزان تخریب تصویر استفاده خواهد شد و باید به برنامه‌ریزی استراتژی‌های مناسب برای حفاظت کمک کند.
.
.
#هنرگرد #لئوناردو_داوینچی #هنرهای_تجسمی #هنرهای_زیبا #نقاشان_ایتالیا #نقاشی
- ۵۴.۸k
- ۱۳ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
