🌷سالروز فتح خرمشهر - روز مقاومت، ایثار و پیروزی....بخش دوم🌷

🌷 34 روز مقاومت....🌷

31 شهریور 1359، خرمشهر زیر آتش سنگین ارتش عراق قرار گرفت. انبوهی از آتش خمپاره ها و توپ های دشمن، روی شهر باریدن گرفت. همه غافلگیر و حیران شده بودند و شهر در آتش می سوخت و صدای انفجار لحظه ای قطع نمی شد. طولی نکشید که بیمارستان پر شد از انبوه مجروحان و شهدا. زنان و کودکان و سالخوردگان، آواره بیابان ها و جاده ها شدند و مردم به ویژه جوانان، به مسجد جامع و دیگر پایگاه ها رو آوردند تا برای مقاومت سازمان دهی شوند.

مسجد جامع خرمشهر، نقشی اساسی در این مدت داشت؛ از جمله: مرکز پشتیبانی، امداد و اطلاعات جنگ، توزیع سلاح ها، ساخت بمب دستی، توزیع غذا، توزیع نیروهای اعزامی، استقرار بی سیم مادر و مقر فرماندهی. در حقیقت، مسجد جامع مانند مادری فرزندان خویش را زیر بال و پر گرفته بود و مانند قلبی، با وجود کوشش دشمن در تخریب مراکز نظامی و پشتیبانی شهر با سلاح های دوربرد، تا آخرین ساعت ها می تپید. تلاش فرزندان خرمشهر چون محمد جهان آرا، بهروز مرادی، احمد شوش، بهنام محمدی، امیر رفیعی، محمد دشتی زاده و نورانی و یاران اندک آنان، اگرچه نتوانست خرمشهر را نجات دهد، دشمن را در دست یابی به اهدافش ناکام گذاشت تا اینکه پس از 34 روز پایداری و مقاومت، در چهارم آبان 1359 هـ. ش) خرمشهر، خونین شهر شد و به دست دشمن افتاد.