تنهایی، شاخه‌ی درختی‌ست پشتِ پنجره‌اَم

تنهایی، شاخه‌ی درختی‌ست پشتِ پنجره‌اَم
گاهی لباسِ برگ می‌پوشد گاهی لباسِ برف
اما، همیشه هست!
دیدگاه ها (۱)

اندوه دلمرازی ست که در سکوت شبانه                          ب...

🍂☕️ عصرهای دنجِ خونه…نورِ طلایی آفتاب که از پنجره می‌تابه، ع...

پاییز، فصلِ رفتن‌هایی‌ست که به سکوت می‌گذرند؛فصلِ برگ‌هایی ک...

پاییز در راه استفصلِ شکفتنِ ترنم‌های عاشقانهدر کلبه‌ی شعر و ...

تاریکی ترسناک نیست...گاهی تاریکی، امن‌ترین جایی‌ست که می‌شود...

سلام صبح زیباتون بخیر🤗💕☕️🍁🍪🍂عطرِ قهوه، شیرینیِ لحظه‌هاو رقصِ...

مهربانی دانه‌ای‌ست،حتی اگر ندانی آن را کجا کاشتیروزی به بار ...

*یکی بود، یکی نبود...توی یه گوشه‌ی کوچولوی دنیا، پسری زندگی ...

زمین سمفونی برگ‌هاستنم می‌زند بارانبدجور بوی غربت می‌دهد این...

زندگی، همیشه آن چیزی نیست که می‌خواهی؛ گاهی آن چیزی‌ست کهبای...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط