پاییز،

پاییز،
فصلِ رفتن‌هایی‌ست که
به سکوت می‌گذرند؛
فصلِ برگ‌هایی که
از شاخه دل می‌کنند،
بی‌آنکه
از افتادن هراسی داشته باشند.
شاید زندگی نیز :
گاهی چنین می‌خواهد؛
رها کردنِ آنچه که دیگر
ریشه‌ای در جانمان ندارد،
تا در سکوتِ خویش،
مجالِ دوباره رستن پیدا کنیم. 🍂

#پاییز 🍁
دیدگاه ها (۰)

دلنوشته 👇👇#اگر زن‌ها فصل بودند، قطعاً پاییز می‌شدند… 🍂فصلی ک...

گاهی پاییز فقط فصلِ افتادنِ برگ‌ها نیستفصلِ آرزوهایی‌ست که د...

عاشقانه های شبنم

کنار نرده‌های تراس، برگی افتاده بودزرد و غمگین.مثل نامه‌ای ک...

پاییز که می‌آید، انگار همه‌چیز دوباره از نو معنا می‌گیرد.برگ...

موسیقی

پاییز که می‌رسد، آنه در دلِ هر برگِ سرخ و طلایی چیزی برای دو...

ریشه‌های نادیدنی زندگی:درخت، دو مسیر رشد دارد.یک مسیر رو به ...

عاشقانه های شبنم

دزیره،شاید اگر آن روزها می‌دانستم بعضی آدم‌ها فقط یک‌بار از ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط