مرغ سحر ناله سرکن، داغ مـــــرا تــــــازه تر کن

مرغ سحر ناله سرکن، داغ مـــــرا تــــــازه تر کن
ز آه شرربار این قفس را بَرشِـــــکَنُ و زیر و زِبَر کن
بلبل پَر بسته ز کــــــنج قفـــــــــــــــس درآ،
نغــــــمهٔ آزادی نــــــوع بشــــــــــــــر سرا
وَز نفسی عرصــــــهٔ این خاک توده را پرشـرر کن
ظلم ظــــــالم، جور صیاد آشـــــیانم داده بر باد
ای خــــــدا ، ای فـلــــک، ای طبیعـــــــــت،
شـــــــــــــــــــام تاریک ما را ســــــحر کن
نوبهار است،گل به بار است،ابر چشمم، ژاله‌بار اسـت
این قفـــــــــــــــس چون دلم تنگ و تار اسـت
شعله فکـــــــن در قفـــــــــــس ای آه آتشین
دست طبیعـــــــــــــــــــت گل عمر مرا مچین
جانب عاشق نِگَه‌ای تازه گل از این، بیشتـــــــر کن
مرغ بیدل شرح هجران مختـــــــصر، مختصر کن..