🌺تفسیر آیات قرآن کریم در مورد مهدویت _ ادامه....🌺

2. تطبیق آیات بر مهدویت

در بسیاری از احادیثی که ذیل آیات مهدویت آمده‌اند، آیه‌ها بر مصداق یا مصداق اکمل در مسائل مهدویت تطبیق شده‌اند که در اینجا به برخی موارد اشاره می‌شود:

یک. روز قیام امام عصر(عج) از مصادیق غیب و ایام الله

الَّذ‌ِینَ یُؤْمِنُونَ بالْغَیْب‌ِ. (بقره / 3) (همان) کسانى که به غیب ایمان می ‏آورند. ذَکِّرْهُم بأَیَّام‌ ِ اللَّه‌ِ. (ابراهیم / 5) روزهاى خدا را به آنان یادآورى نما.

عن امیرالمؤمنین(ع): الغیب یوم الرجعة و یوم القیامة و یوم القائم و هی ایام آل محمد(ص) و الیها اشارة بقوله: «ذکّرهم بایام الله». (صدوق، 1395: 2 / 340؛ حافظ برسی، 1255: 253) از امام علی(ع) نقل شده است: غیب همان روز رجعت و قیامت و روز امام عصر(عج) است و آنها روزهای آل محمد است که در آیه «یادآوری روزهای خدا» به آنها اشاره شده است.

واژه «غیب» به معنای چیزی است که از حس پوشیده و پنهان است؛ ولی در این روایت به مصادیق آن اشاره شده است که روز رجعت، قیامت و ظهور امام عصر(عج) است؛ البته غیب در تفاسیر قرآن بر مصادیق دیگر مثل «خدا»، «وحی» و «بهشت و جهنّم» نیز تطبیق شده است. (طبرسی، 1395: 1 / 121؛ حویزی، 1383: 1 / 31؛ مکارم شیرازی، 1364: 7 / 72؛ طبری، 1393: 1 / 163) فخر رازی به شیعه اشکال می‌کند که آنان می‌گویند مقصود آیه امام مهدی(عج) است؛ ولی تخصیص مطلق دلیل، باطل است (رازی، 1411: 2 / 28) ولی فخر توجه نکرده است که این روایات از باب تعیین مصداق است، نه تخصیص.