مدتیه حسی نیست حرفی برای زدن هم ندارم.نفس کشیدن حرفهایم ا

مدتیه حسی نیست حرفی برای زدن هم ندارم.نفس کشیدن حرفهایم انگار تمرین می خواد برای ارتباط.

همان حس کودکی را دارم.که کلمات را اینگونه می گفت.
.
ددا ...دااااا
ااااااااااااااااا
.
مسخ در بی توته ی تکرار.

و تنها حسی که خسته نمی شود زمن دیدن رد پای یه غریبه است .توهم نو بودن را در من زنده می کند
.
ددا....داااااا
.
و اینگونه روزگار از من عبور خواهد کرد