ماه من غصه چرا

ماه من ، غصه چرا ؟!

آسمان را بنگر

که هنوز، بعد صدها شب و روز

مثل آن روز نخست

گرم وآبی و پر از مهر ، به ما می خندد !

یا زمینی را که

دلش از سردی شب های خزان

نه شکست و نه گرفت !

بلکه از عاطفه لبریز شد

نفسی از سر امید کشید

و در آغاز بهار ، دشتی از یاس سپید

زیر پاهامان ریخت ،

تا بگوید که هنوز،

پر امنیت احساس خداست !