بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
خوب زندگی کن.
و اِلّا در آخر عمرت سخت پشیمان می شوی. خوب زندگی کردن و شاد بودن به معنای غرق در فساد بودن نیست. خوب زندگی کردن، هماهنگ زندگی کردن است. با جریان حیات هماهنگ باش. گوشه ای نشستن و مرتب زار زدن و در فکر و خیال فرو رفتن، زهر به کام خود ریختن است. تو را برای زار زدن و اشک و اندوه و زانوی غم به بغل گرفتن به زمین نفرستاده اند. برای زندگی فرستاده اند. پس زندگی کن. حتی یک لحظه اش را هم از دست مده. بدان هر کس و هر اندیشه ای که ضد زندگی است، ضد دین است.
انسان برای خوشبختیِ دنیوی آفریده نشده است. حتی یکنفر را هم ندیده ام که در این دنیا باشد و به معنای واقعی کلمه خوشبخت باشد. چه با دین باشد چه بی دین. و این فقط مختص مردمان عادی نیست بلکه انبیاء و اولیاء خدا را نیز شامل است. زیرا ذات این دنیا با خوشبختی مغایر است. دنیا تنها یک سکوی پرتاب به دیگرسو است. تمام ارزشش همین است. تو با رنج آفریده شده ای و با رنج بسوی پروردگارت رهسپاری. پس آگاهی ات را از این رنج برگیر و قلبت را از همه وابستگی ها و دلبستگی ها رها کن و به اصل وجود واصِل شو.
منظور از صبر، صبوری نیست که از روی ناچاری باشد. صبر را باید در محیط های تربیتی و آموزش دهیم. صبر موضوع یکی از امتحاناتی است که خدا از انسان می ‌گیرد. برای رسیدن به صبرباید انگیزه سازی کرد. ما باید صبر را به فرزندانمان بیاموزیم. تمرین صبر به این معناست که صرفاً فقط به صبر بپردازیم نه اینکه از روی ناچاری صبوری کنیم. توانمندی برصبرباید جداگانه موضوعیت داشته باشد. جامعه ای که اهل ایمان است، باید اهل صبر هم باشد. صبر باید در جهت جلب رضایت خداوند باشد. صبر نیازی ضروری برای همه افراد جامعه و در هر مرتبه است. صبرشاخص حد ایمان افراد است.