دلم گرفته آسمون نمیتونم گریه کنم

دلم گرفته آسمون نمیتونم گریه کنم
شکنجه میشم ازخودم نمیتونم شکوه کنم
انگاری کوه غصه هاروشونه ی من اومده
آخ داره باورم میشه خنده به مانیومده
دلم گرفته آسمون ازخودتم خسته ترم
توروزگاربی کسی یه عمره که دربدرم
حتی صدای نفسم میگه که توی قفسم
من واسه آتیش زدنت یه کوله بارشب بسم
دلم گرفته آسمون یکم منوحوصله کن
مگوکه ازاین روزگاریخورده کمترگله کن
منوبه بازی میگیرن عقربه های ساعتم
برگه ی تقویم میکنه لحظه به لحظه لعنتم
آهای زمین یه لحظه تونفس نزن
نچرخ تاآروم بگیره یه آدم شکسته تن