یه شبایی هست توزندگی که وقتی دفتر خاطرات زندگیتو ورق میز
یه شبایی هست توزندگی که وقتی دفتر خاطرات زندگیتو ورق میزنی به چیزایی میرسیکهنمی دونی
تقصیرت بوده یا تقدیرت ...
به آمایی میرسی که نمی دونی
دردن یا همدرد...
به لحضه هایی میرسی که حضمش واسه دله کوچیکت سخته
به دردایی میرسی که برای سن و سالت زیاده
به آرزوهایی که توهم شد...
رویاهایی که گذشت...
به چیزایی که حقت بود اما شد توقع...
وزخمایی که با نمک روزگار آغشته شده...
واحساسی که دیگر اشتباه می نامند...
ودست آخر دنیایی که بهت پشت کرده...
و باز انتهای دفتر خود میمانی...
وزخم هایی که روزگار پشت هم میزند...
که سکوت هم دوای دردش نیست...
کــــاش دنیــــا کمــــی مهربــــــان بود...
تقصیرت بوده یا تقدیرت ...
به آمایی میرسی که نمی دونی
دردن یا همدرد...
به لحضه هایی میرسی که حضمش واسه دله کوچیکت سخته
به دردایی میرسی که برای سن و سالت زیاده
به آرزوهایی که توهم شد...
رویاهایی که گذشت...
به چیزایی که حقت بود اما شد توقع...
وزخمایی که با نمک روزگار آغشته شده...
واحساسی که دیگر اشتباه می نامند...
ودست آخر دنیایی که بهت پشت کرده...
و باز انتهای دفتر خود میمانی...
وزخم هایی که روزگار پشت هم میزند...
که سکوت هم دوای دردش نیست...
کــــاش دنیــــا کمــــی مهربــــــان بود...
- ۹۷۳
- ۰۶ اسفند ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط