هوایی ام می کنی

هوایی ام می کنی
در این سرمای زمستانی

کجاست؟
گرم ِ آغوشت
من
برای به پرواز درآمدنم
در بکرترین منظره ی دنیا
رویا بافی می‌کنم
در همین حوالی که گمم کرده ای
نام تو را زمزمه
عطر تو را نفس
می کشم

ای زیباترین محدودیت دنیا
برای تو می گویم
بیا و با خود ببرم
من
مدتهاست دنبالت هستم

وسط خنده های نصفه ، نیمه
میان ِ مرور خاطرات ِ اشتباهی
کنارِ پنجره های بی پرده
در تاریکی افکارم
حتی
آنجا که عطر ِنفست،
نفسِ جانم را گرفت
و با آن گلوله آتشین سر انگشت هایت
نقشِ یک قلب را وسطِ سینه ام
به یادگار کشیدی
دنبال می کنم وجودِ تو را

ای بکرترین لحظه تاریخی من مرور لحظه هایی که با تو داشتم
مرا هوایی ات می کند

نگاهِ خیسِ من به جای خالی از توست

کاش
دستت را به آغوشِ لرزانِ دست های
من می سپردی

و
من
غریبانه و دلتنگِ بی تو
شده ام .... #پریناز_ارشد