بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
محرم آمد، تا ما بیاییم و بپیوندیم - فرازی از زیارت عاشورا :
بَرِئْتُ إِلَى اللّٰهِ وَ إِلَيْكُمْ مِنْهُمْ، وَأَتَقَرَّبُ إِلَى اللّٰهِ ثُمَّ إِلَيْكُمْ بِمُوالاتِكُمْ وَمُوالاةِ وَلِيِّكُمْ، وَبِالْبَراءَةِ مِنْ أَعْدائِكُمْ، وَالنَّاصِبِينَ لَكُمُ الْحَرْبَ، وَبِالْبَراءَةِ مِنْ أَشْيَاعِهِمْ وَأَتْبَاعِهِمْ - از ایشان به سوی خدا و شما بیزارم و به خدا تقرّب می‌جویم و پس از آن به شما نیز با دوستی نسبت به شما و دوستی نسبت به دوستان شما و به بیزاری از دشمنانتان و برپاکنندگان جنگ با شما و به بیزاری از شیعیان و پیروان آن‌ها.
اگر می‌خواهید چگونگی و میزان محبّت خود را نسبت به اهل بیت علیهم السلام بدانید، ببینید پیروان و دوستداران ایشان را چقدر دوست دارید؟ و اگر می‌خواهید از چگونگی بیزاری و دشمنی خود نسبت به دشمنان ایشان با خبر شوید، ببینید از پیروان دشمنان چقدر بیزارید؟ چرا که دوست داشتن و دشمن داشتن، که سبب دوری و نزدیکی تولی و تبری می‌گردد، خط و جریانی است که در پیروان و دوستداران امتداد می‌یابد.
بیشتر :
هر ادعایی، مورد آزمایش قرار می‌گیرد تا یا راستی و درستی‌ اش به اثبات رسد، یا نادرستی و سستی‌اش روشن شود، به ویژه ادعای دوستی و دشمنی!
بدیهی است که ما باید ابتدا خودمان در همین دنیا بدانیم که چقدر در ادعای دوستی و دشمنی صادق هستیم؛ تا اگر هم محبت‌مان به حق بودوهم درادعای آن صادق بودیم، تشدیدش کنیم و اگر راست نبود و یا سست بود، اصلاحش نماییم؛ چرا که هر کسی در دنیا به سوی محبوبش می‌رود و در آخرت نیز با محبوبش محشور می‌گردد.
خداوند سبحان، بندگانش را در غفلت و معطل رها ننموده تا در آخرت ناگهان متوجه شوند که به خطا رفته‌اند؛ بلکه راه‌ کارهای سنجش در هر موضع و هر امری را هم در وجودمان نهادینه نموده و هم با شرح و تفصیل تبیین و امر نموده است؛ چنان که فرمود:
مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ - محمد صلوات الله علیه و آله فرستادۀ خداوند است و کسانی که با او هستند پیروان ایشان، با دشمنان شدید و بین خود رحمت‌آور هم‌افزا و مهربان می‌ باشند.(سوره فتح بخشی از آیه 29)(ادامه دارد...)