بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت دوم :
وَلَعَنَ اللّٰهُ أُمَّةً قَتَلَتْكُمْ؛ وَلَعَنَ اللّٰهُ الْمُمَهِّدِينَ لَهُمْ بِالتَّمْكِينِ مِنْ قِتالِكُمْ - و خدا لعنت کند امّتی که شما را کشتند؛ و خدا لعنت کند بستر سازان و فراهم کنندگان امکانات جنگ با شما را.
1- پس از لعن کسانی که ظلم جور علیه اهل بیت علیهم السلام را بنیان گذاشتند و کسانی که آنان را از مقامات و مراتب الهی خود کنار گذاشتند، آنان که به جنگ برخاستند لعن شده‌اند؛ چرا که ترور شخصیت، بدتر و زیانبارتر از ترور بدن‌ها می‌باشد.
2 - در این فراز نیز یک امّت - جمعیت، لعن شده‌اند؛ چرا که جنگ، مستلزم برخورداری از لشکر می‌باشد، یعنی: جمعیتی فرمانبر و آمادۀ جنگ.
3 - لشکریان، فقط به چند نفر فرمانده و تعدادی جنگجو گفته نمی‌شود؛ بلکه تمامی افرادی که با تمهیدات خود شرایط جنگ را فراهم نمودند و با هر گونه کمک تبلیغاتی، مالی، تسلیحاتی، تدارکاتی و امکانات را مهیا کردند نیز جزو لشکریان محسوب می‌گردند.
بَرِئْتُ إِلَى اللّٰهِ وَ إِلَيْكُمْ مِنْهُمْ، وَأَتَقَرَّبُ إِلَى اللّٰهِ ثُمَّ إِلَيْكُمْ بِمُوالاتِكُمْ وَمُوالاةِ وَلِيِّكُمْ، وَبِالْبَراءَةِ مِنْ أَعْدائِكُمْ، وَالنَّاصِبِينَ لَكُمُ الْحَرْبَ، وَبِالْبَراءَةِ مِنْ أَشْيَاعِهِمْ وَأَتْبَاعِهِمْ
از ایشان به سوی خدا و شما بیزارم و به خدا تقرّب می‌جویم و پس از آن به شما نیز با دوستی نسبت به شما و دوستی نسبت به دوستان شما و به بیزاری از دشمنانتان و برپاکنندگان جنگ با شما و به بیزاری از شیعیان و پیروان آن‌ها.
اگر می‌خواهید چگونگی و میزان محبّت خود را نسبت به اهل بیت علیهم السلام بدانید،ببینید پیروان و دوستداران ایشان را چقدر دوست دارید؟ و اگر می‌خواهید از چگونگی بیزاری و دشمنی خود نسبت به دشمنان ایشان با خبر شوید، ببینید از پیروان دشمنان چقدر بیزارید؟ چرا که دوست داشتن و دشمن داشتن، که سبب دوری و نزدیکی - تولی و تبری می‌گردد، خط و جریانی است که در پیروان و دوستداران امتداد می‌یابد.
بیشتر : هر ادعایی، مورد آزمایش قرار می‌گیرد تا یا راستی و درستی‌اش به اثبات رسد، یا نادرستی و سستی‌اش روشن شود، به ویژه ادعای دوستی و دشمنی!
بدیهی است که ما باید ابتدا خودمان در همین دنیا بدانیم که چقدر در ادعای دوستی و دشمنی صادق هستیم؛ تا اگر هم محبت‌مان به حق بود و هم در ادعای آن صادق بودیم، تشدیدش کنیم و اگر راست نبود و یا سست بود، اصلاحش نماییم؛ چرا که هر کسی در دنیا به سوی محبوبش می‌رود و در آخرت نیز با محبوبش محشور می‌گردد.(ادامه دارد...)