راه های نادرست بسیاری به سوی خدا وجود دارند اما تنها یک ر

راه های نادرست بسیاری به سوی خدا وجود دارند اما تنها یک راه درست است.
یکی از راه های نادرست این است که تو می توانی از روی ترس ﺑﻪ ﺳﻮﻱ خدا گام برداری. اما آنگاه تو فقط گمان خواهی کرد که در حال حرکت بسوی خدا هستی، هرگز حرکت نخواهی کرد. و به همین دلیل این راه نادرست است.
و از این طریق از خدا دورتر می شوی.
برخی ادیان به انسان می آموزند که از خدا بترسد.
انسان های دیندار را به «خداترس» بودن می شناسند!
کاملا مضحک است.
انسان دیندار هیچگاه از خدا نمی ترسد.
او به خدا عشق می ورزد.
راه نادرست دیگر این است که از روی " آزمندی " به سوی خدا حرکت کنی.
آزمندی به این معناست که تو می خواهی از خدا بهره کشی کنی. آزمندی یعنی اینکه تو آرزوهایی داری که می خواهی بوسیله خدا آنها را برآورده کنی.
خدا هدف و مقصود تو نیست.
تو پول می خواهی،
قدرت می خواهی،‌
بهشت می خواهی،
تمام لذتهای بهشت را می خواهی و چون تنها به وسیله خدا می توان به این چیزها دست یافت، ناگزیر خودت را تسلیم خدا می کنی.
اما خدا برای تو یک وسیله است،‌ هدف و مقصود تو نیست و پایین آوردن مقام خدا تا حد یک وسیله کاری است زشت. خدا هدف نهایی است. هیچ چیزی فراتر از او وجود ندارد. یگانه راه درست، راه عشق است. بیشتر عشق بورز. ژرف تر عشق بورز.
از بهر عشق، عشق بورز
تا آرام آرام از حضوری در پیرامونت آگاه شوی:
از حضور خود خدا. ‌