بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش

بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش
وین سوخته را محرم اسرار نهان باش

زان باده که در میکده عشق فروشند
ما را دو سه ساغر بده و گو رمضان باش!

خون شد دلم از حسرت آن لعل روان بخش
ای درج محبت به همان مهر و نشان باش!