بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
مَنْ يَشْفَعْ شَفاعَةً حَسَنَةً يَكُنْ لَهُ نَصِيبٌ مِنْها وَ مَنْ يَشْفَعْ شَفاعَةً سَيِّئَةً يَكُنْ لَهُ كِفْلٌ مِنْهاوَكانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْ‌ءٍ مُقِيتاً -هرقدمی که برای نیکی برمی‌داری،سهمی از آن نیکی برای تو نوشته می شود. حتی اگر فقط واسطه‌اش باشی! پس پخش‌کننده خوبی ها باش، نه سکوتِ بدی‌ها.(سوره نساء آیه 85)
مُقيت، يعنى آنكه قوت ديگرى را مى دهد و حافظ جان اوست و بطور عام، به معناى حافظ و حسابرس به كار مى رود.
در آيه پيش، هر كس مسئول كار خود بود،امّا اين آيه نقش دعوت و وساطت دركار نيك را، در بهره داشتن از پاداش و كيفر بيان مى‌كند.
موعظه، آشتى دادن، تدريس، تشويق به جبهه، تعاون بر كار نيك، مصاديق - شَفاعَةً حَسَنَةً. هستند، چنانكه در حديث؛ دعا در حقّ ديگران، امر به معروف، راهنمايى و حتّى اشاره به كار خير، از مصاديق شَفاعَةً حَسَنَةً ذكر شده است.(تفسير صافى)
غيبت، سخن‌چينى، كارشكنى، تهمت، فتنه، ترساندن از جبهه، وسوسه و توطئه، مصاديق شَفاعَةً سَيِّئَةً -هستند.
شفاعت همراهی به كار نيكى كند، نصيبى از آن براى او خواهد بود؛ و كسى كه شفاعت همراهی به كار بدى كند، سهمى از آن خواهد داشت و خداوند، حسابرس و نگهدار هر چيز است.
شفاعت، یعنی دوتایی شدن، همراه شدن و کمک نمودن برای رفع نقص و ناتوانی لازم و بالابردن قابلیت در شفاعت شونده؛ حال در جهت و جبهۀ حق باشد، یا باطل!
شفاعت، لازم نیست که حتماً توسط شخص خاصی انجام پذیرد، بلکه گاه یک نیّت، عزم، تصمیم و عمل، آدمی را شفاعت می‌کند، یعنی نقص او را رفع می کند و سبب قابلیت بیشتر در او می‌گردد، چنان که پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: لاشَفيعَ أنجَحُ مِنَ التَّوبَةِ -شفيعى كار آمدتر از توبه نيست. (بحار الأنوار - 8/58/75)
انسان، نه خودش موجودی تک سلولی، تک بُعدی و تک جهتی می‌باشد، و نه به تنهایی زندگی می‌کند، بنابراین در هر لحظه، هر نیّت و هر کاری، موضوع و مورد شفاعت قرار دارد. یا با دیگرانی همراهی و همکاری می کند، و یا با او همراهی و همکاری میشود تا برای رسیدن به اهداف و مقاصدش، قابلیت و امکان بیشتری پیدا کند. شفاعت در آخرت برای ورود به بهشت خدا نیز همین است.
اما، در این دنیا، نه همگان خوب هستند ونه همگان نیّات، مقاصد، تصمیم‌ها و عملکردهای خوبی دارند؛ لذا آدمی باید دقت نماید که چه کسی برای چه کاری شفیع او میشود و یا خودش برای چه کسی و انجام چه کاری شفیع میشود و شفاعت همراهی و کمک می‌نماید.(ادامه دارد ...)
قسمت اول :
مَنْ يَشْفَعْ شَفاعَةً حَسَنَةً يَكُنْ لَهُ نَصِيبٌ مِنْها وَ مَنْ يَشْفَعْ شَفاعَةً سَيِّئَةً يَكُنْ لَهُ كِفْلٌ مِنْهاوَكانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْ‌ءٍ مُقِيتاً -هرقدمی که برای نیکی برمی‌داری،سهمی از آن نیکی برای تو نوشته می شود. حتی اگر فقط واسطه‌اش باشی! پس پخش‌کننده خوبی ها باش، نه سکوتِ بدی‌ها.(سوره نساء آیه 85)
مُقيت، يعنى آنكه قوت ديگرى را مى دهد و حافظ جان اوست و بطور عام، به معناى حافظ و حسابرس به كار مى رود.
در آيه پيش، هر كس مسئول كار خود بود،امّا اين آيه نقش دعوت و وساطت دركار نيك را، در بهره داشتن از پاداش و كيفر بيان مى‌كند.
موعظه، آشتى دادن، تدريس، تشويق به جبهه، تعاون بر كار نيك، مصاديق - شَفاعَةً حَسَنَةً. هستند، چنانكه در حديث؛ دعا در حقّ ديگران، امر به معروف، راهنمايى و حتّى اشاره به كار خير، از مصاديق شَفاعَةً حَسَنَةً ذكر شده است.(تفسير صافى)
غيبت، سخن‌چينى، كارشكنى، تهمت، فتنه، ترساندن از جبهه، وسوسه و توطئه، مصاديق شَفاعَةً سَيِّئَةً -هستند.
شفاعت همراهی به كار نيكى كند، نصيبى از آن براى او خواهد بود؛ و كسى كه شفاعت همراهی به كار بدى كند، سهمى از آن خواهد داشت و خداوند، حسابرس و نگهدار هر چيز است.
شفاعت، یعنی دوتایی شدن، همراه شدن و کمک نمودن برای رفع نقص و ناتوانی لازم و بالابردن قابلیت در شفاعت شونده؛ حال در جهت و جبهۀ حق باشد، یا باطل!
شفاعت، لازم نیست که حتماً توسط شخص خاصی انجام پذیرد، بلکه گاه یک نیّت، عزم، تصمیم و عمل، آدمی را شفاعت می‌کند، یعنی نقص او را رفع می کند و سبب قابلیت بیشتر در او می‌گردد، چنان که پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: لاشَفيعَ أنجَحُ مِنَ التَّوبَةِ -شفيعى كار آمدتر از توبه نيست. (بحار الأنوار - 8/58/75)
انسان، نه خودش موجودی تک سلولی، تک بُعدی و تک جهتی می‌باشد، و نه به تنهایی زندگی می‌کند، بنابراین در هر لحظه، هر نیّت و هر کاری، موضوع و مورد شفاعت قرار دارد. یا با دیگرانی همراهی و همکاری می کند، و یا با او همراهی و همکاری میشود تا برای رسیدن به اهداف و مقاصدش، قابلیت و امکان بیشتری پیدا کند. شفاعت در آخرت برای ورود به بهشت خدا نیز همین است.
اما، در این دنیا، نه همگان خوب هستند ونه همگان نیّات، مقاصد، تصمیم‌ها و عملکردهای خوبی دارند؛ لذا آدمی باید دقت نماید که چه کسی برای چه کاری شفیع او میشود و یا خودش برای چه کسی و انجام چه کاری شفیع میشود و شفاعت همراهی و کمک می‌نماید.(ادامه دارد ...)
- ۱.۸k
- ۰۴ آذر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط