شناخت خود در دیگران

شناخت خود در دیگران
فلسفه شفاعت
حضرت علی (ع) می‌فرماید:«ای مومنان هر گاه عیبی در کار جهان وجهانیان دیدید توبه کنید که از غفلت شماست. خودتان را از آن عیب پاک کنید تا دیگران هم پاک شوند».

این کلام حضرت علی (٤) هم از منظر علم اخلاق و معرفت نفس ، روانشناسی تربیتى و حتى فلسفه وجود ، حکمتی بکر و حیرت آور است و در یک کلام بیانگر مطلق مکتب «اصالت انسان» به معنای واقعی کلمه است که اومانیزم غرب را رسوا میسازد.

بدين ترتيب حضرت علی (ع) کل جهان و اهلش را آئینه خودشناسی و تزکیه نفس و رستگاری و کمال معنوی می داند به شرط اینکه بقول معروف :
آئینه بنمود چو نقش تو راست -
خودشکن آئینه شکستن خطاست.

در واقع حضرت علی (ع) کل جهان و مردمان را به مثابه پیر طریقت و امام هدایت می‌داند. و نیز تنها راه نجات مردمان.

چرا که طبق کلام مذکور خودشناسی در دیگران و پاک کردن خود از عیبی که در دیگران می‌بینی موجب پاک شدن دیگران نیز می‌شود.

این همان رسالت انبیاء و اولیاء و عرفا در تاریخ بوده که معلمان و مربیان و استادان رشد و تربیت بشریت هستند. و بشریت هر چه که از تمدن و فرهنگ و معنویت دارد از عمل این بزرگان دارد که بسیار اساسی تر از آثار کلامی آنان است. این امر بیان دیگری از شفاعت است

منبع:کتاب دایرةالمعارف عرفانی جلد دوم
استاد علی اکبر خانجانی
برای دانلود رایگان اینجا کلیک کنید
https://www.khanjany.org