"یک آرزوی قشنگ..."

"یک آرزوی قشنگ..."
آفتاب که میتابد
پرنده که میخواند
نسیم که می وزد
با خودم میگویم
حتما"حال دوستانم خوب است
که جهان این همه زیباست . دوستان من مثل گندمند،بودنشان یک دنیا برکت ونعمت است ونبودنشان قحطی وگرسنگی است ومن چه خوشبختم که زرخوشه های گندم دراطرافم موج میزند.مهربانی تان راقدرمیدانم وآنرادرسیلوی جان نگهداری خواهم کرد.خوشه های افکار بلندتان سبز وریشه پاکتان پایدارباد...