هدیه شایسته به خدا

اگر من بخواهم کتابي هديه بدهم، مي توانم همين جوري بدهم و مي توانم آنرا کادوپيچي کنم و از يک کاغذ با ارزش استفاده کنم محبوبيت من را پيش شما بيشتر مي کند.

درست است که در هر دو حالت تشکر مي کند ولي دومي ارزشش بيشتر است و بيشتر به چشم مي آيد. چرا ما در پوشش ها، تلاش ها و خوراکي هاي مادي مان سعي مي کنيم که آنرا قشنگ تر کنيم و کيفيت را بالا ببريم. يک ميهماني مي دهيم و سعي مي کنيم که تنوع غذا بيشتر باشد البته نه در حد اسراف. يک ليوان دوغ و نان خشک در سفره نمي گذاريم.

حالا مي خواهيم يک هديه اي را براي خدا بفرستيم. گيرنده خداي متعال است، توفيق دهنده اش هم خدا است اما کاهلي، سستي و کم لطفي من باعث ميشود که يک نماز بدون اذان و اقامه بخوانم.

حالا خدا را در نظر بگيريد در مقام تشبيه معقول به محسوس مثلا خدا با گوشه چشم به من نگاه مي کند و يک لبخند هم بر لبش باشد مي گويد که اين کار را از توقبول مي کنم ولي بهتر نبود آنرا بهتر انجام مي دادي؟ من که کم نمي آورم. هديه تو به من باعث ارتقاء تو است. اين در باب اذان و اقامه است. ببينيد که چقدر مي تواند کيفيت نماز را بالا ببرد.

در باب وضوء اگر ما يک وضو ساده بگيريم بدون هيچ ذکري، اين درست است ولي بهتر است با کيفيت. خوب است که ما در باب وضو از امام سوال کنيم. مسلماناني بودند که خدمت ائمه مي رسيدند و اين سوالات را مي کردند.

مي گفتند که آقا من دو رکعت نماز ميخوانم شما ببينيد که درست است يا خير؟ نماز را مي خواند و بعد امام مي گفت ببين اين جوري بخوان و نماز مي خواندند. چقدر جالب است که انسان از خود امام مطلب را بگيرد.

استاد مهندسی رحمت الله علیه

.