شاید اگر سعدی مردم این زمانه را میدید ،اینگونه می سرود (ن

شاید اگر سعدی مردم این زمانه را میدید ،اینگونه می سرود (نام شاعر را نمیدانم) :
بنی آدم ابزار یکدیگرند،
گهی پیچ ومهره گهی واشرند
.یکی تازیانه یکی نیش مار،
یکی قفل زندان،یکی چوب دار .
یکی دیگران را کند نردبان،
یکی میکشد بار نامردمان
یکی اره شد،نان مردم برد،
یکی تیغ شد خون مردم خورد
یکی چون کلنگ و یکی همچو بیل ،
یکی ریش و پشم و یکی بی سبیل .
یکی چون قلم خون دل می خورد،
یکی خنجر است و شکم می درد .
خلاصه پرازنفرت وکین واندوه و آز،
یکی همچو کفتار و کرکس یکی چون گراز .
نه رحم و نه مهر و نه لطف و نه ناز،
همه پر کلک پر ریا حقه باز!