وقتـــی از عشقتــــ جــــدا میشــــی...

وقتـــی از عشقتــــ جــــدا میشــــی...

اولـــش داغــــی...

میگـــی بیخیـــــال بــاو دنیـــا رو عشقــــه...

یـــه چـــن ساعتــــ کـــه میگـــــذره...

هـــی تنــــد تنـــــد گوشیتــــو چکــــ میکنــــی...

عصبــــی میشـــــی...

میـــری اس هایـــی رو کـــه داده بــــود

همشونـــو چنــدبــار از اول میخــونـــی...

میـــری تـــو گالــــری و بــــه عکســــاش نگــــاه میکنـــــی...

یدفعـــه گوشیتـــو میــــزاری کنــــار و خیــــره میشـــی بـــه رو بـــه روتـــ...

فکــــر میکنــــی...

بـــه همــــه چـــــی...

الان کجـــــاس؟

چیکـــــار میکنـــــــه؟

اونــــم دلـــش بــــرا مـــن تنگـــــ شــــده؟

اونــــم کــم کـــم...کـــم میـــــاره؟

چیشــــد اون دوستـــــ دارم گفتنـــــا...؟

اون عشقــــم گفتنـــــا؟...اون قولــــو قـــرارا...؟

حالا میـــــری تــــو خاطراتتـــــ...

دنبــــال نشــــون بگــــردی کـــه ببینـــی واقعــــا عاشقتــــ بــــوده یـــا نــــه...

وارد خاطـراتــــ کـــه میشـــــی

دیگــــه دیگــــه کنتـــــرل اشکاتـــــ دستـــــ خودتـــــ نیستــــ...

ایـــن کـــارا میشـــه کـــار هرروزتـــــ...

دیگــــه شبــــا بهـــتــــ شبــــ بخیــــر نمیگـــــن...

دیگـــه صبحـــا بـــه عشقـــش از خوابــــــ بیـــــدار نمیشــــی...

دیگــــه امیــــدی بـــه هیــــچ چیــــزی نــــداری...

دیگـــه عاشــــق نمیشــــی...

و تــــو همیــــن الان یـــه مـــرده ی متحـــرکــــ محسوبــــ میشی