خودت را حبس کن

خودت را حبس کن

گریه کن!
غمگین شو!
در اتاقت ببند و خودت را حبس کن!
غذا نخور!
جواب تلفن هایت را نده!
یک روز حرف نزن!
دفترت را خط خطی کن!


همه این کارها را بکن
اما ناامید نشو.
تا خدا هست ناامیدی بی معناست.
تا خدا هست امید هست
تا امید هست، تسلیم نخواهی شد
و تا تسلیم نشدی، شانس برای پیروزی و موفقیت هست.
حالا اگر خواستی برو خودت راحبس کن اما امیدوارانه!