تحت چه شرایطی از سیستم "پایداری محور" هواپیما در طراحی یا تجزیه و تحلیل هواپیما استفاده می شود

من تعریف هواپیمای "محور پایداری" را درک می کنم، اما در مورد شرایطی که نیروها یا گشتاورها در این سیستم محور بیان می شوند مطمئن نیستم. آیا کنوانسیون وجود دارد؟
آنچه من می دانم:
این برای تجزیه و تحلیل تونل باد مفید است، جایی که نیروها و گشتاورها اغلب از موازنه نیرو ثابت شده برای هواپیما محاسبه می شوند که با مدل آلفا و Yaws با هواپیما برای تغییرات در بتا ثابت است. (بدیهی است که بستگی به راه اندازی تونل باد/مدل دارد).
می توان از آن به عنوان تقریبی برای Wind-Axis استفاده کرد که آلفا شناخته شده است و بتا کوچک فرض می شود.
چیزی که من نمی دانم:
خیلی چیزها
چرا از Stability-Axis به جای Body-Axis یا Wind-Axis استفاده می شود؟
از محور بدنه برای ساخت معادلات حرکت و بیان سرعت زاویه ای هواپیما و نگرش اویلر استفاده می شود. طبق معمول، به گونه ای تعریف می شود که محور x با دماغه تراز باشد و صفحه x-z صفحه تقارن باشد.
محور پایداری، که محور x آن با تابش طولی جریان در برابر محور بدنه هم تراز است، برای بیان داده‌های آیرودینامیکی استفاده می‌شود که از روش‌های نیمه تحلیلی (مانند DATCOM، ESDU)، روش‌های محاسباتی (مانند گرداب) مشتق شده‌اند. -روش های شبکه، ناویر-استوکس)، آزمایش تونل باد، یا داده های کامل پرواز.
محور پایداری برای آیرودینامیک استفاده می‌شود، زیرا بالابر و درگ به راحتی با محورها همسو هستند. چرخاندن هواپیما در برابر تعادل تونل باد بسیار ساده تر از چرخاندن جریان در برابر مدل آزمایشی است.
محور باد دارای محور x آن دقیقاً با بردار سرعت جریان همسو است. واقعا هیچ جا استفاده نمیشه ما از محور باد استفاده نمی کنیم زیرا تقارن x-z را می شکند و کار را پیچیده تر از حد نیاز می کند. هیچ مزیت اضافی نسبت به محور پایداری ارائه نمی دهد.