[بخش هشتم : ضرباتِ نهایی موج ششم (بخش اول)]

[بخش هشتم : ضرباتِ نهایی موج ششم (بخش اول)]
اصل ۲۵۷۱: مسئولین باید «روزهِ سکوت» بگیرند در برابرِ توجیهِ کم‌کاری‌ها، و «روزهِ فریاد» بگیرند بر سرِ مافیا.
اصل ۲۵۷۲: بودجه‌های فرهنگیِ ماه رمضان اگر صرفِ فقرزدایی شود، فرهنگِ دینداری بیشتر رشد می‌کند تا صرفِ بنر و پوستر.
اصل ۲۵۷۳: ریاکاری، موریانه‌ای است که عصایِ دینداری را از درون می‌خورد؛ ناگهان می‌بینی با صورت زمین خورده‌ای.
اصل ۲۵۷۴: علی(ع) شهیدِ عدالت شد، نه شهیدِ نماز. اگر نمازخوانِ بی‌عدالت هستید، قاتلِ مرامِ علی هستید.
اصل ۲۵۷۵: کوفه فقط یک شهر نیست؛ کوفه یک «صفت» است. صفتِ کسانی که امام را دعوت می‌کنند اما یاری نمی‌کنند.
اصل ۲۵۷۶: ابن‌ملجم هم قاریِ قرآن بود و پیشانی‌اش پینه داشت؛ فرقِ علی(ع) را «تحجر» شکافت، نه شمشیرِ خالی.
اصل ۲۵۷۷: شبِ نوزدهم، شبِ ضربت خوردنِ عدالت است؛ ما باید مرهم باشیم، نه نمک روی زخم.
اصل ۲۵۷۸: یتیمانِ امروز، فقط پدرمرده‌ها نیستند؛ جوانانی که امیدشان مرده است، یتیمانِ مدیریتی‌اند. علی(ع) کجاست؟
اصل ۲۵۷۹: کاسه شیرِ دستِ یتیمانِ کوفه، نمادِ شرمندگیِ جامعه بود؛ امروز کاسه‌های چه کنمِ مردم را دریابید.
اصل ۲۵۸۰: فزت و رب الکعبه یعنی راحت شدم از دستِ مردمی که ظاهرشان دین بود و باطنشان دنیا.
✍️ به قلم: بهرام محمدی
🏛 دکترینِ حَـد | اتاق استراتژی
🆔 @bmlimit
🔗 انجمن دانش‌بنیان