بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
مانند: إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ - ما تو را بندگی میکنیم و ما از تو یاری میطلبیم - اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ - ما را به راه راست هدایت بفرما. بنابراین، وقتی یک نفر به عنوان امام جماعت، از طرف جمع مانند یک سخنگو در تجمعات با خدا سخن میگوید، اعلام مواضع اعتقادی و دعا مینماید، کافیست؛ اما هیچ کسی نمی تواند به جای دیگران نیت کند، به جای دیگران تکبیر بگوید و نماز را آغاز کند به جای دیگران در رکوع و سجده خداوند متعال را تسبیح کند، یا به جای دیگران تشهد و سلام بگوید! هر کسی باید خودش نیت کند، خودش نمازش را آغاز کند، خودش خداوند متعال را تسبیح بگوید، خودش شهادتین را به زبان آورد و خودش نمازش را با سلام به پایان برساند، چنان که خودش آغاز نموده بود.
البته، حکمت احکام الهی، در هر موضوعی و از جمله نماز بسیار است، بطنها و پردهها دارد، مانند آن چه در کتب اصرار الصلوة از میرزا جواد ملکی و یا امام خمینی رحمة الله علیهما آمده است، اما اینجا مورد بحث نمی باشد.
به عنوان مثال: میدانیم که شهادتین از مطهرات است، یعنی اگر کافر یاغیر مسلمانی واقعاً نه از روی نفاق، شهادتین بگوید، بدون آن که هنوز استغفاری کرده باشد و یا نمازی اقامه کند و ...، پاک میشود و حقیقت این است که روحش پاک میشود، نه این که اگر خون یا نجاست دیگری بر دستش یا اعضایش بود، پاک میشود.
بنابراین، هر مسلمانی که در اذان، اقامه و نمازهایش شهادتین میگوید، آمرزیده و پاک میشود و این از بزرگترین فیوضات و الطاف الهی به بندگان تسلیم شدهاش می باشد که از سنّ تکلیف به بعد، دست کم روزی پنجبار شهادتین می گویند واز تمامی گناهان گذشته پاک میشوند، چنان که پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: اِذا قامَ الْعَبْدُ اِلى صَلاتِهِ وَ كانَ هَواهُ وَقَلْبُهُ اِلَى اللّه ِ انْصَرَفَ كَيَوْمٍوَلَدَتْهُ اُمُّهُ - هرگاه بنده به نماز بايستد و گرايش و دلش به سوى خدا باشد، از نماز فارغ میشود همانند روزى كه از مادر زاده شد.(جامع السعادات، ج 3، ص 275)
و حضرت امام صادق علیه السلام فرمودند: مَنْ قَبِلَ اللّه ُ مِنْهُ صَلاةً واحِدَةً لَمْ يُعَذِّبْهُ وَ مَنْ قَبِلَ مِنْهُ حَسَنَةًلَمْ يُعَذِّبْهُ -خداوند از هر كس يك نماز و يا يك كار نيك قبول كند، عذابش نمى نمايد.(كافى، ج 3، ص 266)
امیرالمؤمنین، امام على عليه السلام: لَيْسَ عَمَلٌ اَحَبَّ اِلَى اللّه ِعَزَّوَجَلَّ مِنَ الصَّلاةِ، فَلا يَشْغَلَـنَّـكُمْ عَنْاَوقاتِها شَىْ ءٌ مِنْ اُمورِ الدُّنيا -هيچ عملى نزد خداوند، محبوبتر از نماز نيست، پس هيچ كار دنيايى شما را در وقت نماز به خود مشغول ندارد.(خصال، ص 621 ح 10)(پایان)
پاسخ قسمت دوم :
مانند: إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ - ما تو را بندگی میکنیم و ما از تو یاری میطلبیم - اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ - ما را به راه راست هدایت بفرما. بنابراین، وقتی یک نفر به عنوان امام جماعت، از طرف جمع مانند یک سخنگو در تجمعات با خدا سخن میگوید، اعلام مواضع اعتقادی و دعا مینماید، کافیست؛ اما هیچ کسی نمی تواند به جای دیگران نیت کند، به جای دیگران تکبیر بگوید و نماز را آغاز کند به جای دیگران در رکوع و سجده خداوند متعال را تسبیح کند، یا به جای دیگران تشهد و سلام بگوید! هر کسی باید خودش نیت کند، خودش نمازش را آغاز کند، خودش خداوند متعال را تسبیح بگوید، خودش شهادتین را به زبان آورد و خودش نمازش را با سلام به پایان برساند، چنان که خودش آغاز نموده بود.
البته، حکمت احکام الهی، در هر موضوعی و از جمله نماز بسیار است، بطنها و پردهها دارد، مانند آن چه در کتب اصرار الصلوة از میرزا جواد ملکی و یا امام خمینی رحمة الله علیهما آمده است، اما اینجا مورد بحث نمی باشد.
به عنوان مثال: میدانیم که شهادتین از مطهرات است، یعنی اگر کافر یاغیر مسلمانی واقعاً نه از روی نفاق، شهادتین بگوید، بدون آن که هنوز استغفاری کرده باشد و یا نمازی اقامه کند و ...، پاک میشود و حقیقت این است که روحش پاک میشود، نه این که اگر خون یا نجاست دیگری بر دستش یا اعضایش بود، پاک میشود.
بنابراین، هر مسلمانی که در اذان، اقامه و نمازهایش شهادتین میگوید، آمرزیده و پاک میشود و این از بزرگترین فیوضات و الطاف الهی به بندگان تسلیم شدهاش می باشد که از سنّ تکلیف به بعد، دست کم روزی پنجبار شهادتین می گویند واز تمامی گناهان گذشته پاک میشوند، چنان که پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: اِذا قامَ الْعَبْدُ اِلى صَلاتِهِ وَ كانَ هَواهُ وَقَلْبُهُ اِلَى اللّه ِ انْصَرَفَ كَيَوْمٍوَلَدَتْهُ اُمُّهُ - هرگاه بنده به نماز بايستد و گرايش و دلش به سوى خدا باشد، از نماز فارغ میشود همانند روزى كه از مادر زاده شد.(جامع السعادات، ج 3، ص 275)
و حضرت امام صادق علیه السلام فرمودند: مَنْ قَبِلَ اللّه ُ مِنْهُ صَلاةً واحِدَةً لَمْ يُعَذِّبْهُ وَ مَنْ قَبِلَ مِنْهُ حَسَنَةًلَمْ يُعَذِّبْهُ -خداوند از هر كس يك نماز و يا يك كار نيك قبول كند، عذابش نمى نمايد.(كافى، ج 3، ص 266)
امیرالمؤمنین، امام على عليه السلام: لَيْسَ عَمَلٌ اَحَبَّ اِلَى اللّه ِعَزَّوَجَلَّ مِنَ الصَّلاةِ، فَلا يَشْغَلَـنَّـكُمْ عَنْاَوقاتِها شَىْ ءٌ مِنْ اُمورِ الدُّنيا -هيچ عملى نزد خداوند، محبوبتر از نماز نيست، پس هيچ كار دنيايى شما را در وقت نماز به خود مشغول ندارد.(خصال، ص 621 ح 10)(پایان)
- ۷۱
- ۲۲ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط