#عجایب_باستانی

#عجایب_باستانی


ابوالهول غول افسانه‌های مصر باستان و اسطوره اُدیپ، مخلوطی از انسان و حیوان با پیکری از شیر، مزیّن به بال‌های عقاب و دارای سری شبیه سر زنان می‌‌‌باشد.
 تندیس ابوالهول (مجسمه مرگ) که در فاصله ۴۰۰ متری از اهرام سه گانه و شمال معبد دره‌ای خفرع قرار دارد، به نام پاسدار و نگهبان اهرام نیز نامیده شده است. سر این مجسمه شبیه سر انسان، اما اندامش مانند اندام شیری است که بر زمین نشسته و پنجه‌هایش را جلو گذاشته.
 
 بسیاری معتقدند که ابوالهول جیـزه، مظـهر خدای خـورشـید (رع – هراخت) است و حتی ممکن است در زمان واحد، مظهر خدا و فرعون بوده است.
 این هیولای سنگین در صحرای مصر و در هشت کیلومتری قاهره، روبه روی اهرام سه گانه قرار دارد. سر ابوالهول با دقت و ظرافت خاصی تراشیده شده، اما اندام آن ناهموار و خشن است. در میان پنجه‌های ابوالهول معبد کوچکی ساخته


شده است. در این اتاق کوچک، کتیبه‌هایی یافت می‌شود که متعلق به دو تن از پادشاهان قدیم مصر است. روی آنها نوشته شده که ابوالهول نشان دهنده یکی از تصویرهای الهه آفتاب‌ها، «رماخسیس» است. همچنین هدف از قرار دادن این هیولای بزرگ، پاسداری از گورستان اطراف اهرام سه گانه از شر شیطان است.
 
 در کتاب‌های باستانی مصر، واژه ابوالهول به معنای «سرور» آمده است. مردمان قدیم معتقد بودند که «سرور» هوش و چابکی و نیروی انواع حیوانات را دارد. آنها همچنین اعتقاد داشتند که او این نیروها را به وسیله در سر کردن پوست حیوانات یا بر سر نهادن سر آنها، به دست می‌آورد. به همین جهت مصریان از سروران خود مجسمه‌هایی می‌ساختند که نیمی ‌از آنها شبیه انسان و نیمی ‌دیگر شبیه به حیوان بود.