نوشتار اصلی زبان کوردی بخش سوم....

نوشتار اصلی زبان کوردی بخش سوم....





دکتر بهار در این خصوص چنین می نویسد: طوایف کورد بدون تردید از آن مردمی اند که از روزگاران قدیم در سرزمین خود که بخشی از ایران است، جایگیر بوده اند و گاهی دامنه ی چراگاه و خیمه و خرگاه خود را تا دشت های لرستان و جبال اصفهان و کوه کیلویه و سواحل خلیج فارس گسترده اند و زبان و آداب آن مردم یکی از دیرینه ترین زبان ها و آداب ایران است و شعر کوردی یکی از اقسام شعرهای پنج هجایی قدیم است و لغات آن قوم نیز یکی از شاخه های زبان ایرانی کهن است.

همچنین پروفسور مینورسکی و پروفسور سایکس زبان کوردی را از شاخۀ زبان های هند و اروپایی می دانند و مادها را عشایر کورد و زبان کوردی را تنها بازماندۀ زبان مادها از اقوام آریایی می دانند. آنچه که مسلم است در گویش های متعدد کوردی بسیاری از واژگان کوردی با واژه های فارسی میانه (پهلوی اشکانی و پهلوی ساسانی) و ایرانی باستان هم ریشه اند و زبان مادها نیز از گویش های زبان ایرانی باستان محسوب می شود.