ﺳﻬﺮﺍﺏ ﮔﻔﺘﻲ : ﺯﻳﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻓﺖ ..
ﺭﻓﺘﻢ ﻭﻟﻲ .. ﮔﻔﺘﻲ : ﭼﺸﻤﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺴﺖ .. ﺷﺴﺘﻢ ﻭﻟﻲ .. ﮔﻔﺘﻲ : ﺟﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻳﺪ، ﺩﻳﺪﻡ ﻭﻟﻲ ..
ﺍﻭ ﻧﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﻱ ﺧﻴﺲ ﻭ ﺷﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺭﺍ .. ﻭ ﻧﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﻳﮕﺮﻡ ﺭﺍ .. ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﺭﺍ ﻧﺪﻳﺪ !!
ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﻃﻌﻨﻪ ﺍﻱ ﺧﻨﺪﻳﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ : ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻱ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻧﺪﻳﺪﻩ