خانه من

خانه من
این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست
این خاک چه زیباست ولی خاک وطن نیست
آن دختر چشم ابی گیسو طلایی
طناز سیه چشم چو معشوقه من نیست
ان کشور وطن دانش و صنعت
هرگز به دل انگیزی ایران کهن نیست
"در مشهد و یزد قم سمنان لرستان
لطفی است که در کلگر وفیس پکن نیست
"در دامن بحر خزر و ساحل گیلان
موجی است که در ساحل دریای عدن نیست
درپیکر گلهای دلاویز شمیران
عطری است که در نافه اهوی ختن نیست
آواره ام خسته سرگشته و حیران
هرجا که روم هیچ کجا خانه من نیست
من بهر که خوانم غزل سعدی و حافظ
در شهر غریبی که در او فهم سخن نیست
"هرکس که زند طعنه به ایرانی و ایران
"بی شبهه که مغزش به سر و روح به تن نیست
پاریس قشنگ است ولی نیست چو تهران
""لندن به دلاویز شیراز کهن نیست
هر چند که سرسبز بود دامنه آلپ
چون دامن البرز پر از چین
شکن نیست
این کوه بلند است ولی نیست دماوند
این رود چه زیباست ولی رود تجن نیست
شاعر::دکتر خسرو فرشید ور