عشق من تو تمام زندگی منییییییییییییییی

عشق من تو تمام زندگی منییییییییییییییی
قلبم نو سینه جا نمیگره...


ﻋﺸﻘﺖ ﺑﻪ ﻃﻮﻓﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ
ﻣﻐﺮﻭﺭ ﻭ ﺑﯽ ﭘﺮﻭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﯾﻢ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ ﺭﺍﻧﺪ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﻢ ﺍﮔﺮ ﺩﻧﯿﺎ
ﯾﮏ ﺷﺐ ﻣﺮﺍ ﺯﺍﻧﻮ ﺑﻪ ﺯﺍﻧﻮﯼ ﺗﻮ ﺑﻨﺸﺎﻧﺪ
ﺯﺍﻧﻮ ﺑﻪ ﺯﺍﻧﻮﯼ ﺗﻮ، ﺍﯼ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ !
ﻭ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺟﺰ ﺟﻨﮕﻞ ﺣَﺮّﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﮔﺎﻩ ﺩﺭﯾﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻫﺎﺵ
ﺗﺎ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺭﮔﺒﺮﮒ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﻠﺮﺯﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﮔﺎﻩ ﺩﺭﯾﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﮔﺮﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﮔﺮﻡ
ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﮐﻪ ﺁﻭﻧﺪﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﺴﻮﺯﺍﻧﺪ
ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﮐﻪ ﺁﺗﺶ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﺷﺎﺥ ﻭ ﺑﺮﮔﺖ ﺗﺎ
ﻋﺮﯾﺎﻧﯽِ ﺗﻮ ﻣﻮﺝ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﺮﻗﺼﺎﻧﺪ
ﻣﻦ ﺭﯾﺸﻪ ﺍﻡ ﺩﺭ ﺁﺏ ﻭ ﻣﻮﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﺩ
ﺩﻟﻔﯿﻦ ﭘﯿﺮﯼ ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﺁﻭﺍﺯ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﯾﺎ ﻧﻤﮏ ﺑﺮ ﺯﺧﻢ ﻫﺎﯾﻢ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﺍﻣﺎ ...
ﺍﻣﺎ ﮐﺴﯽ ﺟﺰ ﺟﻨﮕﻞ ﺣَّﺮﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺪ