ما آدم رها کردنیم آدم تا نیمه ی راه اومدن و جا زدن

ما آدمِ رها کردنیم؛ آدمِ تا نیمه یِ راه اومدن و جا زدن ...
درست مثلِ موجی که یه ماهی رو اسیرِ خودش میکنه و اونقدر با خودش میارتش تا به ساحل برسه و بعد رهاش میکنه و میره جایی که موجایِ بزرگتر باشن و ماهی های بیشتر ...
ما آدمِ به هزار و یک دلیل نموندنیم ، آدمِ تنها گذاشتن و دل کَندَن،
ما آدمِ امروزیم
دَمدَمی، خسته، شایدم بی رَحم ...

- نازنین عابدین‌پور


-