ﺑﺮ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺧﻮﯼ ﺗﻮ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺪﺍﺩ ﺭﻭﺩ ﭼﻮﻥ ﺭﺥ ﺧﻮﺏ ﺗﻮ ﺑﯿﻨﻢ ﻫﻤ

ﺑﺮ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺧﻮﯼ ﺗﻮ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺪﺍﺩ ﺭﻭﺩ ﭼﻮﻥ ﺭﺥ ﺧﻮﺏ ﺗﻮ ﺑﯿﻨﻢ ﻫﻤﻪ ﺍﺯ
ﯾﺎﺩ ﺭﻭﺩ ﮔﺮﻩ ﺍﺯ ﻃﺮﻩ ﻣﺸﮑﯿﻦ ﺑﮕﺸﺎ ﭘﯿﺶ ﺻﺒﺎ ♥♥♥ ﻋﻤﺮ ﺻﺪ ﺩﻝ
ﺷﺪﻩ ﻣﭙﺴﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺑﺎﺩ ﺭﻭﺩ ﺗﺎ ﺑﻪ ﮐﯽ ﻋﺎﺷﻖ ﺩﻟﺨﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﻭﺻﺎﻝ
♥♥♥ ﺷﺎﺩﻣﺎﻥ ﺳﻮﯼ ﺩﺭﺕ ﺁﯾﺪ ﻭ ﻧﺎﺷﺎﺩ ﺭﻭﺩ ♥♥♥ ﻧﻘﺶ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺭﻭﺩ ﺍﺯ ﺳﻨﮓ
ﻭﻟﯽ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﯿﺴﺖ ♥♥♥ ﮐﻪ ﺧﯿﺎﻝ ﺭﺧﺶ ﺍﺯ ﺧﺎﻃﺮ ﻓﺮﻫﺎﺩ ﺭﻭﺩ ♥♥♥ ﺧﺎﮎ ﺑﺎﺩﺍ
ﺳﺮ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺭﻩ ﺁﻥ ﺳﺮﻭ ﺭﻭﺍﻥ ♥♥♥ ﮐﻪ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﯼ ﻣﻦ ﺑﯿﻨﺪ ﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﺭﻭﺩ ♥♥♥
ﺟﺰ ﺑﻪ ﻭﯾﺮﺍﻧﻪ ﻏﻢ ﺟﺎ ﻧﮑﻨﺪ ﻣﺮﻍ ﺩﻟﻢ ♥♥♥ ﺟﻐﺪ ﺁﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺁﺑﺎﺩ ﺭﻭﺩ
♥♥♥ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻏﻤﺰﻩ ﺧﻮﻧﺮﯾﺰ ﮐﺸﺪ " ﺟﺎﻣﻲ " ﺭﺍ ♥♥♥ ﺻﯿﺪ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺍﺟﻞ ﺁﯾﺪ
ﺳﻮﯼ ﺻﯿﺎﺩ ﺭﻭﺩ