گلگشت

گل گشت ..........
یکی از صاحبدلان سر به جیب مراقبت فرو برده بود
ودر بحر مکاشفت مستغرق شده
حالی که از این معاملت باز امد یکی از دوستان به طریق انبساط او را گفت
از ان بوستان که بودی ما را چه تحفه کرامت اوردی ؟
گفت : به خاطر داشتم که چون به درخت گل رسم دامنی پر کنم هدیه اصحاب را
چون برسیدم بوی گلم چنان مست کرد که دامنم از دست برفت
ای مرغ سحر ز پروانه بیاموز کان سوخته را جان شد واواز نیامد
این مدعیان در طلبش بیخبرانند کان را که خبر شد خبری باز نیامد
بوستان