حرص خوب ؛ حرص بد

حرص خوب ؛ حرص بد
***
حرص و طمع در وجود انسان به منزله یک شعله نیرو بخش است که او را به سمت سویی که تشخیص میدهد سوق میدهد . حرص و ولع یک غریزه طبیعی در انسان است که اگر مدیریت شود برای انسان بسیار بابرکت خواهد بود . حرص در چیزی اتفاق می افتد که انسان فکر میکند آن چیز برایش مفید است . در اکثر زمانها و در زمان ما انسان به واسطه نگاه مادی اش همه خوبی ها و لذت ها را در پول و شهرت و لذتهای دنیوی خلاصه می کند لذا چون چیز با ارزش تری در ذهنش نیست حرص و ولع او در کسب همین لذت ها تمرکز می کند ونتیجه آن تلاش بی حد وحصر برای بدست آوردن لذتهای دنیوی به هر قیمتی میشود و نهایتا منظره نازیبایی که از دنیا دیده میشود پدید می اید ؛ جمع شدن ثروت پیش یک درصد و نیازمندی گروهی به نان و آب ؛ جنگ و کلاه برداری برای کسب سود بیشتر و هزاران مصیبت دیگری که به واسطه بد نشانه رفتن حرص و ولع برای او پدید می آید .
اسلام توصیه میکند اگر قرار است طمع و حرصی در انسان باشد باید در کسب درجات معنوی باشد« امام باقر علیه السلام: لا حِرصَ کالمُنافَسَةِ فی الدَّرَجاتِ.»۱ یعنی هیچ حرص و ولعی مثل رقابت برای کسب درجات معنوی نیست . امام باقر علیه السلام در واقع میخواهند چشم واقع بین ما باز باشد و با نگاه به درجات معنوی که مایه زندگی آخرتی ماست در چیزی حرص داشته باشیم که برایمان باقی و پایدار است .
ـــــــــــــــ
تحف العقول: ص286