بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
آيا پنداشتيد كه داخل بهشت مىشويد بىآنكه خداوند جهاد گران و شكيبايان شما را معلوم آشکار سازد؟!(سوره آل عمران آیه 142)
وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ نَقِيرًا -و هركس از مرد یا زن كه كارهاى شايسته انجام دهد و او مؤمن باشد، وارد بهشت مى شود و به اندازۀ گودی پشت هسته خرما مورد ستم قرار نمیگیرند.(سوره نساء آیه 124)
شفاعت : شفاعت که به معنای دوتایی و همراهی میباشد نیز امر بسیار عظیم و حسابشدهای میباشد و چنین نیست که خداوند سبحان و اهل عصمت علیهم السلام، یا اولیاء الله و شهداء، یا سایر مؤمنان، جماعتی را بیحساب و کتاب مورد شفاعت قرار دهند.
محال است کسی که در دنیا هیچ گونه همسویی و همراهی نداشته است و در آخرت مورد شفاعت قرار گیرد، چه رسد به این که دشمنی نیز داشته باشد. وقتی امام صادق علیه السلام میفرمایند: إِنَّ شَفَاعَتَنَا لَا تَنَالُ مُسْتَخِفّاً بِالصَّلَاة - شفاعت ما شامل کسی که نماز را سبک بشمارد، نمی شود.(الكافى، ج 3، ص 270) چطور میگویند: چون دست آنها باز است، چه بسا کفار، مشرکان، ظالمان، فاسدان و مجرمان، و حتی ابلیس لعین و سایر شیاطین جنّ و انس، مورد شفاعت قرار گیرند؟!
در محشر کبری، هیچ شفاعتی از سوی هیچ کسی صورت نمی پذیرد، مگر به اذن خدا و از ناحیۀ کسانی که خداوند متعال از سخن و شفاعت آنان راضی باشد : يَوْمَئِذٍ لَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَرَضِيَ لَهُ قَوْلًا -در آن روز شفاعت هيچ كس سودی نمی بخشد، جز كسی كه خداوند رحمان به او اجازه داده و از گفتار او راضی است.(سوره طه آیه 109)(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت سوم :
آيا پنداشتيد كه داخل بهشت مىشويد بىآنكه خداوند جهاد گران و شكيبايان شما را معلوم آشکار سازد؟!(سوره آل عمران آیه 142)
وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ نَقِيرًا -و هركس از مرد یا زن كه كارهاى شايسته انجام دهد و او مؤمن باشد، وارد بهشت مى شود و به اندازۀ گودی پشت هسته خرما مورد ستم قرار نمیگیرند.(سوره نساء آیه 124)
شفاعت : شفاعت که به معنای دوتایی و همراهی میباشد نیز امر بسیار عظیم و حسابشدهای میباشد و چنین نیست که خداوند سبحان و اهل عصمت علیهم السلام، یا اولیاء الله و شهداء، یا سایر مؤمنان، جماعتی را بیحساب و کتاب مورد شفاعت قرار دهند.
محال است کسی که در دنیا هیچ گونه همسویی و همراهی نداشته است و در آخرت مورد شفاعت قرار گیرد، چه رسد به این که دشمنی نیز داشته باشد. وقتی امام صادق علیه السلام میفرمایند: إِنَّ شَفَاعَتَنَا لَا تَنَالُ مُسْتَخِفّاً بِالصَّلَاة - شفاعت ما شامل کسی که نماز را سبک بشمارد، نمی شود.(الكافى، ج 3، ص 270) چطور میگویند: چون دست آنها باز است، چه بسا کفار، مشرکان، ظالمان، فاسدان و مجرمان، و حتی ابلیس لعین و سایر شیاطین جنّ و انس، مورد شفاعت قرار گیرند؟!
در محشر کبری، هیچ شفاعتی از سوی هیچ کسی صورت نمی پذیرد، مگر به اذن خدا و از ناحیۀ کسانی که خداوند متعال از سخن و شفاعت آنان راضی باشد : يَوْمَئِذٍ لَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَرَضِيَ لَهُ قَوْلًا -در آن روز شفاعت هيچ كس سودی نمی بخشد، جز كسی كه خداوند رحمان به او اجازه داده و از گفتار او راضی است.(سوره طه آیه 109)(ادامه دارد...)
- ۲۰
- ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط