تشنه به دوغ تازه

تشنه به دوغ تازه

 در بازار دروازه تهران، یک شخص دوغ فروشی بود و دکانی داشت. برای جلب توجه مشتری و فروش دوغ، ملاقه پر از دوغ را از داخل ظرف بالا می‏ آورد و خالی می ‏کرد و صدا می ‏زد: تشنه به دوغ تازه تشنه به دوغ تازه! جناب شیخ رجبعلی خیاط می ‏گفت: وقتی این دوغ فروش از دنیا رفت، یک روزی رفتم سر قبرش، دیدم در داخل قبر (برزخی) هم می ‏گوید: تشنه به دوغ تازه تشنه به دوغ تازه!

 پس آن چه انسان در دنیا به آن عادت کرد و ملکه‏ اش شد در برزخ همان همراه او هست و به آن خوی ‏ها محشور می‏ شود.

برگرفته از کتاب شریف تحفه معلم