سناریو ایزانا

پسر بد من💘
P:::1
‌  ♡   ‌ ‌    ❍ㅤ       ⎙  ‌      ⌲
ˡᶦᵏᵉ ‌  ᶜᵒᵐᵐᵉⁿᵗ      ˢᵃᵛᵉ     ˢʰᵃʳᵉ

Luna──★ ˙ ̟ !!
───── ⋆⋅☆⋅⋆ ─────
دید ا.ت:
دونه های برف روی زمین می افتن، از پنجره یتیم خونه به بیرون نگاه میکنم.
معنی خانواده چیه؟ عشق یعنی چی؟
هیچوقت نفهمیدم...
از بچگی یتیم بودم، هرگز پدر و مادرمو ندیدم، خانم آمه از وقتی نوزاد بودم من رو بزرگ کرد و الان 17 سالمه، یه سال دیگه باید از این یتیم خونه برم، دلم برای اینجا تنگ میشه، باورم نمیشه قراره بعد از این همه مدت از اینجا برم
دارم ذهنمو آماده میکنم که از این یتیم خونه دنج و بچه هاش دل بکنم
شال و پالتو ام رو برمیدارم و برای قدم زدن توی این هوای سرد میرم بیرون، الان کریسمسه و همه با خانواده هاشون هستن و من حتی بیشتر احساس تنهایی میکنم، درسته که یتیم خونه من مثل خانواده ام میمونه اما هیچوقت نمیتونه جای خانواده واقعی رو برای من بگیره
از کنار شیرینی فروشی ها رد میشم و حتی بیشتر احساس تنهایی میکنم، دلم میخواد شیرینی کریسمس بخرم اما کی تنهایی شیرینی کریسمس میخوره ‌؟
زوج ها، خانواده ها و دوستانی رو میبینم که از کنار رد میشن و با هم صحبت میکنن
از بس با کسی صحبت نکردم که حس میکنم دارم صحبت کردن رو فراموش میکنم
هیچوقت دوستی نداشتم، هیچوقت پسری بهم نزدیک نشد و هیچوقت خانواده ای نداشتم
خیلی تنها بودم
اوایل خوشحال بودم که خانم آمه و بقیه بچه های یتیم خونه رو دارم اما دارم حس میکنم اونا هم دارن کم کم کنارم میزارن و از کانون توجه کنار رفتم
انگار براشون موقتی بودم
همه ی آدما اینطورین وقتی از کسی خسته میشن دورش میندازن
من از رها شدن، از از دست دادن و از تنها موندن میترسم
اما چیکار میتونم بکنم‌؟ جز اینکه فکر کنم، فکر هام دارن من رو غرق میکنن کم کم دارم دیوونه میشم
هیچوقت هیچ حسی رو حس نکردم
اوایل خانم آمه و بقیه به من توجه میکردن و دوستم داشتن اما موقتی بود
من عشق دائمی میخوام اما کجا میتونم پیداش کنم؟
تو مدرسه هیچ دوستی ندارم نمراتم هم خوب نيست، همه اذیتم میکنن، مسخرم میکنن
و من فقط سکوت میکنم
چیزی برای گفتن ندارم
بی حس شدم
فکر میکنم اگر سکوت کنم اون ها خسته میشن و میرن، تا الان که هم تقریبا جواب داده
اونقدری بدبخت هستم که برای خودم گریه کنم
وقتی تو خیابون راه میرم حس میکنم همه نگاهم میکنن و ازم متنفرن
کم کم دارم از خودم متنفر میشم نمیدونم چیکار کنم
از صدام از قیافم از رفتارم از همه چیزم متنفرم
نمیدونم بعضیا چطور خودشونو دوست دارن، همیشه فکر میکنم کنار گذاشته میشم و همه از من بدشون میاد
دارم غرق در افکارم میشم در حالی که مردم از لحظه لذت میبرن...
دید ایزانا:
همه چیز برام مسخرست
وقتی کریسمس میرسه حالم از بیرون رفتن بهم میخوره، دیدن اون همه آدم که بی دلیل خوشحالن برام آزاردهنده و احمقانه ست.
روی کاناپه دراز میکشم و غرق در افکار آشفته ام میشم
همیشه خیلی فکر میکنم
فکر گذشته، فکر آینده
فکر همه چیز رو میکنم به جز زمان حال
افکارم دارن من رو میخورن
هرشب کابوس میبینم
نمیتونم بیخیال بشم و در زمان حال زندگی کنم
از افکارم بیرون میام و لباسامو میپوشم
میخوام یه زوری برای همرنگ شدن با جماعت بزنم
هرچند برای این کار خیلی تنهام
از خونه ام زدم بیرون و شروع کردم به قدم زدن تو خیابون، فایده نداره، هنوز هم برام آزاردهنده ست، صدای خنده، حرف زدن
همش برام عذابه
جلوی یه شیرینی فروشی وایسادم
رفتم داخل و بعد از صحبت با فروشنده دوتا کیک گرفتم، یکی برای الان و یکی برای اینکه بعدا بخورم
اومدم بیرون و یه دختر رو دیدم که صاف زل زده تو تخم چشمام
دید ا.ت: غرق تو افکار خودم بودم که یه پسر اومد رفت تو شیرینی فروشی ای که جلوش ایستاده بودم
پسر عجیبی بود
مثل خودم تنها بود و چشماش بی احساس بودن
ناخواسته محو نگاه کردن بهش شدم که صدایی شنیدم که گفت:"چرا به من زل زدی؟"
به خودم اومدم و دیدم همون پسره ناخواسته اومدم سرم رو خم کنم و عذرخواهی کنم که بر خلاف انتظارم گفت:"نیازی به عذرخواهی نیست."
دید ایزانا: اون دختره تازه به خودش اومد و داشت سرشو خم می‌کرد که عذرخواهی کنه اما برام مهم نبود کی نگام میکنه یا نه بنابراین بهش گفتم این کار رو نکنه
هرچند واقعا با بقیه متفاوت بود
خیلی... شبیه خودم بود


برای پارت بعد: 10 لایک


ادامه دارد...



ִֶָ. ..𓂃 ࣪ ִֶָ🪽་༘࿐‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹⋆.˚✮🎧✮˚.⋆˚˖𓍢🌷✧˚.🎀⋆