بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
صحیفه سجادیه قسمت دوم :
حضرت امام سجاد علیه السلام:
فراز 6) - فَابْتَدَأْتَنِي بِنَصْرِكَ‌، وَ شَدَدْتَ أَزْرِي بِقُوَّتِكَ‌، ثُمَّ فَلَلْتَ لِي حَدَّهُ‌، وَ صَيَّرْتَهُ مِنْ بَعْدِ جَمْعٍ عَدِيدٍ وَحْدَهُ‌، وَ أَعْلَيْتَ كَعْبِي عَلَيْهِ‌، وَ جَعَلْتَ مَا سَدَّدَهُ مَرْدُوداً عَلَيْهِ‌، فَرَدَدْتَهُ لَمْ يَشْفِ غَيْظَهُ‌، وَ لَمْ يَسْكُنْ غَلِيلُهُ‌، قَدْ عَضَّ عَلَى شَوَاهُ وَ أَدْبَرَ مُوَلِّياً قَدْ أَخْلَفَتْ سَرَايَاهُ‌ - پیش از آن‌که از تو یاری بخواهم، بی‌مقدّمه به یاری‌ام برخاستی؛ و پشتم را به نیرویت محکم کردی؛ سپس سطوت و صولت و تندی و تیزی دشمن را شکستی و پس از آن‌که در میان عدّه‌ای انبوه و افرادی فراوان جای داشت، تنهایش گذاشتی؛ و مرا بر او قدرت و برتری دادی؛ و آنچه را به سوی من نشانه رفته بود، به خودش برگرداندی؛ و او را از عرصه‌گاه جنگِ بر ضد من بازگرداندی؛ در حالی که خشمش بهبودی نیافت و کینه‌اش آرام نشد و سر انگشتانش را به دندان گزید و رخ برتافت و به میدان جنگ پشت کرد؛ در حالی که سپاهیانش از آنچه وعده‌اش داده بودند، تخلّف کردند.
فراز 7‌)- وَ كَمْ مِنْ بَاغٍ بَغَانِي بِمَكَايِدِهِ‌، وَ نَصَبَ لِي شَرَكَ مَصَايِدِهِ‌، وَ وَكَّلَ بِي تَفَقُّدَ رِعَايَتِهِ‌، وَ أَضْبَأَ إِلَيَّ إِضْبَاءَ السَّبُعِ لِطَرِيدَتِهِ انْتِظَاراً لِانْتِهَازِ الْفُرْصَةِ لِفَرِيسَتِهِ‌، وَ هُوَ يُظْهِرُ لِي بَشَاشَةَ الْمَلَقِ ، وَ يَنْظُرُنِي عَلَى شِدَّةِ الْحَنَقِ‌ - و چه بسیار متجاوزی که با حیله‌هایش به حقوق من تجاوز کرد و دام‌های شکارش را برایم نهاد و مراقبت و نگهبانی‌ اش را بر من گماشت و چون درنده‌ای که به انتظار به دست آوردن فرصت، برای شکار کردن صیدش کمین کند، در کمین من نشست؛ در حالی که خوش‌رویی چاپلوسانه را برایم آشکار می‌کند و با شدّت خشم مرا می‌پاید.
فراز 8) - فَلَمَّا رَأَيْتَ يَا إِلَهِي تَبَاركْتَ وَ تَعَالَيْتَ دَغَلَ سَرِيرَتِهِ‌، وَ قُبْحَ مَا انْطَوَى عَلَيْهِ‌، أَرْكَسْتَهُ لِأُمِّ رَأْسِهِ فِي زُبْيَتِهِ‌، وَ رَدَدْتَهُ فِي مَهْوَى حُفْرَتِهِ‌، فَانْقَمَعَ بَعْدَ اسْتِطَالَتِهِ ذَلِيلًا فِي رِبَقِ حِبَالَتِهِ الَّتِي كَانَ يُقَدِّرُ أَنْ يَرَانِي فِيهَا‌، وَ قَدْ كَادَ أَنْ يَحُلَّ بِي لَوْ لَا رَحْمَتُكَ مَا حَلَّ بِسَاحَتِهِ‌ - (ادامه دارد...)