اشتباه

گل‌های پیراهنم سال‌هاست
مسئولیتِ جنونِ دسته‌جمعیِ پروانه‌ها را نمی‌پذیرند
و تارهای مویم دیگر
با آوازهای شب‌ماندۀ بیات ترک، بلند نمی‌شوند

شبیه تصویرِ زنی روی قلمدانم
که صدای لب‌پریدۀ خنده‌هایش، تنها
پشت نقاش بیچاره‌اش را می‌لرزانَد
هربار یادش می‌افتد زن را
دیگر توانِ تصاحب سمرقند و بخارا،
به خال و خطی نیست

من
تصویر غمگینِ زنی هستم
که در زهدانِ مادرش جا مانده ا‌ست
و تمام عمر، کسی را با او اشتباه گرفته‌اند
تمام عمر کسی را...
تمام عمر اشتباه...
اشتباه
اشتباه

اشتباه، چقدر بهانۀ خوبی‌ست
وقتی برای دلتنگی‌هایت، هر بهانه‌ای می‌آوری
کم آورده‌ای.

#لیلا_کردبچه