مرا درد و مرا درمان حسین(ع) اســت

مرا درد و مرا درمان حسین(ع) اســت
مـرا اول مـــــــرا پایان حسین(ع) است

دل هر کـس به ایمانی سرشتـــــه
مرا هم دین و هم ایمان حسین(ع) است

همه عالم به اذن حق تعالــــــــــی
چو عبدی سر به فرمان حسین(ع) است

بهشت و جنت و فردوس اعــــــلاء
همه معلــــــــــول پیمان حسین(ع) است

برای هر دلی جانان و جانـــــــــــی
مرا هم جان و هم جانان حسین(ع) است

عقول جن و انس و هم ملائــــــک
به حقِ حق که حیران حسین(ع) است

چو خواهم روضه ی رضوان به فردا
که من را روضه ی رضوان حسین(ع) است

چرا عالم ز جانش نـــــــــــاله دارد
مگر او هم پریشان حسین(ع) است