حکمت ۵۳ نهج البلاغه

حکمت ۵۳ نهج البلاغه

السَّخَاءُ مَا كَانَ ابْتِدَاءً؛ فَأَمَّا مَا كَانَ عَنْ مَسْأَلَةٍ فَحَيَاءٌ وَ تَذَمُّمٌ.


توضیح و نکته‌ها
1. سخاوت واقعی یعنی پیش‌قدم شدن یعنی انسان بدون این‌که کسی از او درخواست کند، خود نیاز دیگران را ببیند و کمک کند.
این نشانه‌ی بزرگواری قلب است.
2. اگر بعد از درخواست کمک کنیم در این حالت، معمولاً انگیزه،
یا خجالت از رد کردن درخواست است،
یا ترس از این‌که مردم گفته‌ای بد بگویند.
در نتیجه، این بخشش «اخلاقی» است، ولی سخاوت کامل نیست.
3. ارزش اخلاقی سخاوت در نگاه نهج البلاغه، ارزش بخشش تنها در مقدار آن نیست، بلکه در نیت و زمان آن است.
این‌که انسان قبل از این که دیگران دست نیاز دراز کنند، خود دست یاری را جلو ببرد.

#نهج_البلاغه_حکمت53
#نهج_البلاغه_محور_بندگی
#نزاجا
#لجمن_آبان_404
#لجمن_04_8_605