ﭼﺸﻢ ِ ﻣﺴﺖ ِ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻏﺎﺭﺗﮕـﺮﯼ ﺍﺵ ﻣﯽ ﻧﺎﺯﺩ

ﭼﺸﻢ ِ ﻣﺴﺖ ِ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻏﺎﺭﺗﮕـﺮﯼ ﺍﺵ ﻣﯽ ﻧﺎﺯﺩ
ﺑﻪ ﺳﺮ ِ ﮔﺮﺩﻧﻪ ﮐﺒﮏ ِ ﺩﺭﯼ ﺍﺵ ﻣﯽ ﻧــــــﺎﺯﺩ
ﻣﮋﻩ ﺍﺑﺮﯾﺸـــــﻢ ِ ﺻﻒ ﺑﺴﺘﻪ ﯼ ِ ﺑﺎﺯﯾﮕﻮﺷﺖ
ﺑﻪ ﺩﻭ ﺑﺪﭘﯿﻠﻪ ﯼ ِ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﭘﺮﯼ ﺍﺵ ﻣﯽ ﻧـﺎﺯﺩ
ﻓﺮﺵ ِ ﺗﺒﺮﯾـﺰ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﺮﻑ ِ ﺳﺒﻼﻥ؟
ﯾﺎ ﺑﻠﻮﺯﺕ ﺑﻪ ﺗﻦ ِ ﺁﺫﺭﯼ ﺍﺵ ﻣﯽ ﻧـــــــــــﺎﺯﺩ؟
ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺟﺎﯼ ِ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻋﺸــﻖ ﺗﺮﺍﺷﯿﺪﻩ ﺷﻮﺩ
ﺑﻪ ﮐﺶ ﻭ ﻗﻮﺱ ِ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﺮﻣﺮﯼ ﺍﺵ ﻣﯽ ﻧﺎﺯﺩ
ﺣﺴﺮﺕ ِ ﮐﺸــــﻒ ِ ﺣﺠﺎﺑﺖ ﺑﻪ ﺩﻝ ِ ﺁﯾﻨﻪ ﻣﺎﻧﺪ
ﺑﺲ ﮐﻪ ﻣﻮﯾﺖ ﺑﻪ ﮔُﻞ ِ ﺭﻭﺳﺮﯼ ﺍﺵ ﻣﯽ ﻧﺎﺯﺩ
ﺯﻧﮓ ِ ﻟﺒﺨﻨﺪ ِ ﺗﻮ ﻫﻮﺵ ﺍﺯ ﺳﺮ ِ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﺏ ﭘﺮﺍﻧﺪ
ﻣﺜﻞ ِ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﺁﻭﺭﯼ ﺍﺵ ﻣﯽ ﻧـــﺎﺯﺩ
ﻣﻮﺝ ﺑﺮ ﺩﺍﻣﻦ ِ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ِ ﺭﻗﺼﺖ ﺯﯾﺒــــــــﺎﺳﺖ
ﭼﻮﻥ ﺧﻠﯿﺠﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﻬﻨــﺎﻭﺭﯼ ﺍﺵ ﻣﯽ ﻧﺎﺯﺩ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺎﺯ ﺑﻪ ﺭﻗـــــﺺ ِ ﺗﻮ ﻓﺮﻭ ﻣﯿﺮﯾـــــﺰﻡ
ﻟﺮﺯﻩ ﻫـــﺎﯼ ِ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻭﯾﺮﺍﻧﮕـــﺮﯼ ﺍﺵ ﻣﯽ ﻧﺎﺯﺩ
ﻣﯿﺰﻧﻢ ﺑﻮﺳﻪ ﺑﻪ ﻋﮑﺲ ِ ﺗﻮ ﻭ ﮔُُﺮ ﻣﯿﮕﯿــــــﺮﻡ
ﻟﺐ ِ ﺩﺍﻍ ِ ﺗﻮ ﺑﻪ دی ماهی اش ﻣﯽ ﻧــــــﺎﺯﺩ
ماه من هلاگتم...