ای تکیه گاه ناتوان ، از نا امیدی خسته ام ///

ای تکیه گاه ناتوان ، از نا امیدی خسته ام ///

از بیم فردا های دور بار سفر را بسته ام ////

گفتی که در سختی و غم پشت و پناه من شوی///

در کوره راه زندگی فانوس راه من شوی ///